เขาไม่ควรที่จะเป็นแบบนี้เลย!
“พี่เขย ดื่มน้ำอุ่น ๆ ก่อนเถอะค่ะ! ที่นี่ลมแรงมาก อย่างน้อยก็ทำให้ตัวเองอุ่นเอาไว้บ้าง” เธอมองเขาด้วยสายตาเป็นห่วง
จิ่งเป่ยเฉินไม่แม้แต่จะหันหน้าไปมองเธอ ริมฝีปากของเขาเผยอพูดขึ้นเบา ๆ “ไม่จำเป็น”
“พี่เขย อย่าทำให้ตัวเองเป็นแบบนี้สิ ถ้าหากพี่สาวที่อยู่บนสวรรค์รู้เข้าละก็ จิตใจของเธอจะเป็นแบบไหนกัน เธอคงไม่คิดอยากจะเห็นพี่มานั่งทรมานตัวเองอยู่แบบนี้หรอกนะ!” จากมุมมองสายตาของเธอแล้ว ดูเหมือนจะเห็นได้ชัดเจนว่าเขาไม่ได้โกนหนวดเครามาหลายวันแล้ว
พวกเขาพบหน้ากันไม่กี่ครั้งก็จริง แต่ก่อนหน้านั้นทุกครั้งที่เจอหน้า เขาก็ดูเป็นคนที่สง่างามและสูงส่ง ทุกครั้งที่ได้มองก็มักจะเจอสายตาที่คล้ายกับว่าดูถูกและเหยียดหยาม แต่ตอนนี้…?
ในที่สุดจิ่งเป่ยเฉินก็หันหน้ามองไปที่เธอ “อันโหรวยังไม่ตาย!”
