“ได้ ถ้าหากศพของพี่สาวสำคัญขนาดนั้น แล้วพี่จะไม่คิดทำอะไรเลยหรือไง จะอยู่ที่นี่เฝ้าทั้งวันเลย? หาไม่เจอหนึ่งวันพี่ก็จะยืนอยู่ที่นี่ หาไม่เจอหนึ่งเดือนพี่ก็จะอยู่ที่นี่เดือนหนึ่งเลยเหรอ แล้วถ้าหากหาไม่เจอหนึ่งปี คงไม่ใช่ว่าพี่จะยืนอยู่ที่นี่อีกหนึ่งปีหรอกนะ หยางหยางกับหน่วนหน่วน พี่ไม่สนใจแล้วเหรอ? เรื่องบริษัทอีก ไม่สนแล้วใช่ไหม? พี่สาวเกิดอุบัติเหตุแบบนี้ หรือว่าพี่ไม่คิดจะล้างแค้นให้เธอหน่อยเลยเหรอ? พี่มัวแต่เสียเวลาอยู่ที่นี่ ถ้าหากพี่สาวรู้เข้าคงได้ดูถูกพี่แน่!”
คนรอบข้างที่ได้ยินคำพูดของอันหยาพั่นที่พูดใส่บิ๊กบอสต่างพากันกลั้นลมหายใจของตัวเองกันยกใหญ่
ถังซั่วที่เพิ่งลงจากรถมาก็ได้ยินคำพูดที่ยาว ๆ ของอันหยาพั่นเข้าพอดี
ดวงตาของเขาหรี่มองไปที่จิ่งเป่ยเฉินที่ตอนนี้กำลังยืนตัวตรงนิ่ง ก่อนจะรีบเดินเข้าไปหาเขาอย่างรวดเร็ว
จิตวิญญาณของจิ่งเป่ยเฉินตอนนี้ยุ่งเหยิงเป็นอย่างมาก อีกเพียงนิดเดียวก็แทบจะขาดสะบั้นได้ทันที แต่ผู้หญิงคนนี้กลับมากระตุ้นเขาอย่างนั้นเหรอ?
ถังซั่วยังเดินไปไม่ถึงจิ่งเป่ยเฉินที่ด้านหน้า ตัวของจิ่งเป่ยเฉินก็ล้มลงทันที
