หลินจือเซี๋ยวและอันโหรว พวกเขาสองคนต่างก็มานั่งรับประทานที่ร้านอาหาร โดยเลือกนั่งตรงบริเวณริมหน้าต่าง
“เธอรู้หรือเปล่าว่าครั้งนี้บิ๊กบอสออกไปทำงานข้างนอกเรื่องอะไร?” หลินจือเซี๋ยวจู่ ๆ ก็เอ่ยคำถามออกมา
“เรื่องพวกนี้แม้แต่ฉันเองก็ไม่รู้มากเท่าไร อาจจะเกี่ยวกับเรื่องไวน์“ เธอเองก็ไม่ได้ถามเขาเช่นกัน จิ่งเป่ยเฉินในตอนนั้นท่าทางของเขาดูเหมือนไม่คิดอยากจะพูดอะไร
ด้วยเหตุนี้เธอเองก็ไม่รู้เหมือนกัน
“ช่างเถอะ ไม่ว่าบิ๊กบอสจะทำอะไรก็คงตัดสินใจทำทุกอย่างได้แน่!” หลินจือเซี๋ยวเชื่อว่าพวกเขาคงไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นหรอก อีกอย่างไม่มีอะไรที่จิ่งเป่ยเฉินทำไม่ได้แน่ ๆ
ทั้งสองคนกินข้าวไปพลางคุยกันไปอย่างมีความสุข
แต่แล้วจู่ ๆ ก็มีเงาคนคนหนึ่งปรากฏขึ้นมา เขาคนนั้นยืนบังแสงที่สาดส่องลงมา
ลูซี่มองไปที่อันโหรวที่อยู่ตรงข้ามกับหลินจือเซี๋ยว เมื่อครู่นี้เธอกินข้าวอยู่ที่ไกล ๆ ถ้าหากไม่ใช่เพราะมองเห็นหลินจือเซี๋ยว เธอก็คงไม่เชื่อแน่ว่าผู้หญิงคนนี้คืออันอีหาน คนที่เคยแสร้งเป็นคนแก่และขี้เหร่คนนั้น
