น่าจะทั้งบริษัทก็ยุ่งกันหมดทุกแผนกและยังมีนักข่าวอีกจำนวนไม่น้อยที่ยืนรออยู่หน้าประตู ทันทีที่เลิกงานพวกเขาก็ลงมาจากห้องทำงานและขับรถออกไป ทิ้งนักข่าวไว้อย่างนั้น
ตอนนี้โอวหยางกรุ๊ปน่าจะได้รับการสวบสวน คนที่พวกเขาควรจะสัมภาษณ์ก็คือโอวหยางลี่ไม่ใช่พวกเขา
“นายจะทำอะไร?”
ภายในรถ อันโหรวหันไปมองผู้ชายที่นั่งอยู่ด้านข้าง มือทั้งสองของเขาจับไปที่ไหล่ของเธอ ทำให้เธอตกใจเล็กน้อย
“นวด ที่รักลำบากแย่เลย” เขาไม่ได้ปล่อยมือออกแต่กลับใช้แรงนวดให้เธอเบา ๆ
อันโหรวหลับตาผ่อนคลายไปสักพัก “ฝีมือไม่เลวเลยนะ! เคยให้ใครมาสอนหรือเปล่าเนี่ย?”
“ไม่มีสักหน่อย” เขาบอกได้หรือเปล่าว่านวดไปเฉย ๆ
อันโหรวพิงไปที่ตัวของเขา รู้สึกสบายสุด ๆ ไปเลย
การทำงานที่เหนื่อยและลำบากมาทั้งวัน เธอสมควรได้รับสิ่งนี้
เมื่อกลับถึงบ้านก็ได้รับแจ้งว่าถังซั่วอยู่ที่บ้าน พวกเขาเดินขึ้นไปยังชั้นบน แต่ยังไม่ทันจะได้เดินเข้าไปก็ได้ยินเสียงหัวเราะดังออกมาจากด้านใน
“แม่จ๋า พ่อจ๋า!” หน่วนหน่วนร้องเรียกขึ้นมาอย่างตื่นเต้นเมื่อเห็นพวกเขาเดินเข้าไป
