ฟังจากเสียงลมหายใจที่แผ่วเบาข้าง ๆ หูของเธอแล้วนั้น เธอค่อย ๆ พลิกตัวหันหน้าเข้าหาเขา ดูเหมือนตอนนี้เขาจะหลับสนิทไปแล้ว คิ้วที่เหมือนกับดาบดูผ่อนคลาย ขนตาที่ดูงอน ดวงตาหลับสนิท ริมฝีปากสีชมพูเผยอขึ้นเล็กน้อย
เพียงแค่หลับตาก็นึกถึงท่าทางของเขาออก ที่แท้ตัวของเธอนั้นได้ฝังรากลึกลงไปในห้วงจิตใจของเขาตั้งนานแล้ว
อาจจะเป็นไปได้ที่เมื่อคืนเขาไม่ได้นอนหลับ เป็นห่วงเธอจนนอนหลับไม่ลง
เธอค่อย ๆ ดึงแขนของเขาขึ้น ก่อนจะหยิบหมอนด้วยมืออีกข้าง แล้วค่อย ๆ ขยับตัวลงเล็กน้อย ถอยห่างนิดหนึ่ง ก่อนจะวางหมอนไปยังตำแหน่งที่เธอเคยนอน
เมื่อเห็นเขากอดหมอนแน่นขนาดนั้น เธอจึงพยายามเอาผ้าห่มมาคลุมตัวเขา ก่อนจะเดินออกไป
เมื่อเธอออกไปก็เห็นฉีเซิ่งเทียนที่กำลังเดินเข้ามาพร้อมกับเอกสารในมือ “พี่สะใภ้!”
“เขาหลับอยู่ เข้าไปวางไว้ก็พอ แต่อย่าไปรบกวนเขานะ” หลังจากพูดจบเธอก็เดินออกไปทันที
นอนตอนกลางวันแสก ๆ เนี่ยนะ? หรือว่าพี่เฉินไม่ได้นอนทั้งคืน ปกติพลังของเขาก็ดูเยอะอยู่ทุกวัน ทำไมวันนี้กลายเป็นง่วงไปได้
เมื่อเดินเข้าไปก็พบว่าตำแหน่งที่นั่งไม่มีใครอยู่สักคน เขาเลยวางเอกสารเอาไว้ และเดินออกไปเช่นกัน
