“ฉันแต่งงานแล้วจะไม่มีอิสระอะไรบ้างเลยเหรอ? จิ่งเป่ยเฉิน มันจะมีแบบนายที่ไหนกัน? รู้หรือเปล่าในเมื่อแต่งงานแล้วแบบนี้ ฉันสามารถฟ้องหย่าในเรื่องที่นายบังคับให้ฉันแต่งงานยังได้เลยนะ!” เธอตะโกนเสียงดัง ถึงแม้เสียงจะไม่ได้ดังไปทั่วขนาดนั้น แต่ก็สามารถได้ยินอย่างชัดเจน
เมื่อจิ่งเป่ยเฉินได้ยินคำว่าฟ้องหย่า เขาก็เอื้อมมือเข้าไปกอดเธอแน่นขึ้นกว่าเดิม ก่อนจะเอนตัวเข้าไปใกล้ ๆ หูของเธอและพูดเสียงต่ำว่า “เธอก็ลองดูสิ ทั่วทั้งเมือง A ใครจะกล้ารับคดีของเธอกัน!”
“ทั่วทั้งเมือง A อาจจะไม่มีคนกล้า แต่ไปที่ต่างประเทศก็ได้ ดูสิว่านายจะมีอำนาจล้นฟ้านอกเหนือประเทศอีกหรือเปล่า!”
“อันโหรว……..” เธอไม่รู้ตัวบ้างเลยหรือไงว่าเธอกำลังพูดอะไรอยู่ เขายังไม่ได้ทำอะไรเลยสักนิด แต่นี่เธอกลับเอ่ยคำว่าหย่าเสียใหญ่โตขนาดนี้ออกมา
อันโหรวที่ได้ยินเสียงของเขา ตัวของทั้งสองคนอยู่แนบชิดติดกันขนาดนี้ แน่นอนว่าเธอย่อมรู้สึกได้ถึงหน้าอกของเขาที่สั่นไหวอย่างรุนแรง ความรู้สึกนี้มันทำให้หัวใจของเธอเต้นรัวอย่างบ้าคลั่งขึ้นมาทันที
