ะวังด้วยนะคะ ขอบคุณที่จัดงานฉลองวันเกิดให้ฉันนะคะ”
เธอก้าวถอยหลังอย่างช้า ๆ ก่อนจะพยักหน้าและหันหลังกลับไปที่ประตูอพาร์ตเมนต์ ก่อนจะปิดประตูอพาร์ตเมนต์อย่างแผ่วเบา
ถังซั่วเหลือบมองไปที่กล่องเล็ก ๆ ในมือก่อนจะเก็บลงไป อย่างน้อยสิ่งที่เธอพูดในตอนท้ายก็ไม่ใช่แค่ขอบคุณที่เขาดูแลเด็ก ๆ แต่ขอบคุณที่เขาจัดงานฉลองวันเกิดให้เธอด้วย
มันเลยทำให้ถังซั่วได้แต่ยืนยิ้มอยู่ตรงนั้นเงียบ ๆ คนเดียว
อันโหรวเมื่อกลับมาถึงบ้าน เธอก็นั่งลงบนโซฟา ก่อนจะมองดูของตกแต่งที่อยู่ในห้องนั่งเล่น พลันรู้สึกคิดถึงหลินจือเซี๋ยว เพราะอย่างน้อยก็ยังมีอีกคนที่มาช่วยทำความสะอาด
มันดูดีไม่เบา แต่ก็ยากที่จะทำความสะอาดจริง ๆ เธอนั่งอยู่สักพัก ก่อนจะได้ยินเสียงรถที่อยู่ด้านนอก ทันใดนั้นดวงตาของเธอก็พลันเบิกกว้าง มองไปที่ตรงนั้น ดูเหมือนถังซั่วเพิ่งจะขับรถออกไป นี่เขาทำอะไรนานขนาดนั้นกันนะ?
