เขา ก่อนจะยิ้มตอบ “ขอบคุณประธานจิ่งนะคะ ฉันมีความสุขมาก ฉันไปก่อนนะคะ เจอกันในอีกหกวันค่ะ!”
เธอปิดประตูรถทันทีที่พูดจบ เสียงรถยนต์ที่ดังมาจากด้านหลัง แต่เธอไม่ได้ก้าวถอยหลบแต่อย่างใด ในมือถือกล่องของขวัญเดินไปที่รถของหลินจือเซี๋ยว เปิดประตูและเข้าไปนั่ง
ระหว่างทางกลับบ้าน เธอเปิดกระจกหน้าต่างรับลมจากด้านนอก เธอรู้สึกว่าบลัชออนบนใบหน้าดูจางหายไป เธอจึงปิดกระจกรถ ก่อนจะจอดรถข้างทางเพื่อเช็ดเครื่องสำอางบนใบหน้าออก
ไม่ว่าถังซั่วจะยังอยู่หรือไม่ เพื่อความปลอดภัย เธอจึงควรเช็ดเครื่องสำอางออกดีกว่า
หลังจากที่เช็ดเครื่องสำอางเสร็จเรียบร้อยก็ต้องตกตะลึง กระจกที่ถืออยู่ในมือมองไม่เห็นภาพรวมที่ชัดเจนเท่าไร ตอนนี้ริมฝีปากของเธอบวมแดงขึ้นมาเล็กน้อย คนที่รู้ไม่พูดก็รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
จิ่งเป่ยเฉิน นายทำไมถึงจูบโดยไม่มีเหตุผลแบบนี้ ทำแบบนี้เธอกลับบ้านไปจะอธิบายยังไง แบบนี้จงใจชัด ๆ
เธอเก็บกระจกและน้ำยาล้างเครื่องสำอางลงในกระเป๋าและโยนไปเบาะที่นั่งด้านข้าง สายตาเหลือบไปมองกล่องของขวัญสีฟ้า เพราะกระเป๋าที่เพิ่งโยนไปโดนริบบิ้นที่เปิดออก คล้ายรอให้เธอเปิดมัน
ราวกับว่าถูกมนตร์สะกด เธอหยิบกล่องนั้นขึ้นมาแกะออก
น้ำหนักที่ดูหนัก แต่เธอกลับเดาไม่ออกว่าอะไรอยู่ข้างใน ด้วยความสงสัยเธอจึงแกะริบบิ้นและเปิดกล่องออก ภายใต้แสงไฟที่ส่องประกาย เธอเห็นของที่อยู่ด้านในอย่างชัดเจน ชุดเครื่องสำอางเต็ม ๆ หนึ่งเซ็ต
จิ่งเ
