และเปิดเผยตัวตนของเธอก็พอ
ตอนนี้เขายังคงทนได้ แต่ทางที่ดีอย่ารอจนเขาทนไม่ไหวจะดีกว่า จริง ๆ แล้วเขาก็ไม่รู้ว่าตัวเองนั้นจะอดทนได้อีกนานแค่ไหน
หลังจากนั้นไม่นาน รถก็จอดตรงด้านหน้าอาคารบริษัทจิ่ง รถสีแดงยังจอดสนิทรอเจ้าของอยู่ที่เดิม
เธอเอื้อมมือปลดเข็มขัดนิรภัย มือขวาจับประตูรถเตรียมเปิดออก แต่ทันทีที่เธอเอี้ยวตัวก็ถูกดึงตัวกลับไป ริมฝีปากที่เร้าร้อนประกบกับริมฝีปากอันเรียวบางของเธอ ลมหายใจของเขาทั้งหมดคือด้านภายในปากของเธอ
จูบนั้นเริ่มรุกเร้ามากขึ้นเรื่อย ๆ เหมือนกับว่าเขากำลังจะขย้ำเธอเข้าไปในเนื้อ ราวกับจะกลืนกินตัวเธอเข้าไปทั้งตัว
เธอพยายามรวบรวมสติอย่างเต็มที่ แต่จู่ ๆ ภายในสมองของเธอกลับว่างเปล่า ปล่อยให้เขาจูบไปตามอารมณ์ มือของเขาลูบไล้ไปตามร่างกายของเธออย่างอิสระ เธอไม่สามารถควบคุมตัวเองได้อีกต่อไป ร่างกายของเธอตอนนี้ไร้เรี่ยวแรงราวกับไม่มีกระดูก
หลังจากนั้นฉากจูบที่เร้าร้อนก็จบลง จิ่งเป่ยเฉินกลัวว่าจะไม่จบลงง่าย ๆ ทนไม่ได้ที่จะปล่อยให้เธอไป
อันโหรวสูดหายใจเฮือกใหญ่ หากไม่ใช่แสงยามค่ำคืนและเครื่องสำอางบนใบหน้าเธอที่ปกปิดเอาไว้ละก็ เขาจะต้องเห็นใบหน้าที่ร้อนผ่าวอย่างแน่นอน และเขาก็จะหัวเราะอย่างไม่เกรงใจ
เธอรีบเปิดประตูรถและลงไปทันที ขณะที่มือขวาเอื้อมไปปิดประตู เสียงจากด้านในก็ดังขึ้น “สุขสันต์วันเกิด”
สุขสันต์วันเกิดโหรวโหรว
มือของเธอหยุดชะงัก เธอโน้มตัวมองใบหน้าหล่อเหลาของ
