ยจนผู้ชายกี่คนต่อกี่คนต่างก็ตกหลุมรัก
ในตอนนั้นโอวหยางลี่หลงใหลเธออย่างมาก จนถึงทุกวันนี้ก็ยังคงจำไม่เคยลืม
แม้เขาจะมีผู้หญิงกี่คนต่อกี่คนที่อยู่ข้างนอก แต่ภายในใจของเขานั้นก็มีผู้หญิงคนเดียวที่เขาโปรดปราน นั่นก็คืออันโหรว
ซึ่งเรื่องนี้เธอเองก็เห็นได้ชัดเจน
อันโหรวเมื่อเห็นเธอจ้องมองมาแบบนี้ก็ยิ้มใส่และหันหลังเดินออกไป
ทันใดนั้นข้อมือของเธอก็ถูกจับไว้ ก่อนที่จะเหลือบมองไปที่เหลียวเว่ยด้วยท่าทางเย็นชา “คุณนายโอวหยาง นี่มันหมายความว่ายังไงกัน?”
เหลียวเว่ยมองเข้าไปที่ดวงตาของเธอ ดวงตาที่เย้ายวนและดูงดงาม เหมือนกับเธอคนนั้นจนอดไม่ได้ที่จะเอ่ยออกไปว่า “อันโหรว!”
………………
ตอนที่ 164 อายุมากขึ้น
“อา คุณนายโอวหยางก็ยังเด็กอยู่เลยนะคะ ทำไมดูแก่ขึ้นไวขนาดนี้ ดวงตาทั้งสองเริ่มพร่ามัว หากคุณไม่มีเงินละก็ ฉันออกค่าแว่นสายตาให้ก็ได้นะ เงินแค่นี้ฉันให้ได้” เธอขยับตัวเองออก
ข้อมือที่ถูกจับไว้แน่น ทำให้เริ่มมีรอยแดงขึ้นมาเล็กน้อย เธอได้รับการดูแลทะนุถนอมมาตั้งแต่เด็ก ผิวสีขาวที่เรียบเนียนเป็นธรรมชาติของเธอ หากใช้แรงบีบก็จะเกิดรอยแดงได้ไม่ยาก
“อันโหรว เธอคืออันโหรว!” เหลียวเว่ยมองที่ข้อมือของเธอเพื่อยืนยันในสิ่งที่ตัวเองคิด
หากเธอไม่ใช่อันโหรว ทำไมจิ่งเป่ยเฉินถึงปกป้องเธอขนาดนี้ ตอนงานแต่งของพวกเขา จิ่งเป่ยเฉินก็อุ้มเธอออกไป ทุกคนที่มาร่วมงานแต่งต่างก็เห็นเธอ
“ฉันไม่รู้ว่าอันโหรวที่คุณพูดนั้นหมายถึงใค
