ันไปแล้ว
เมื่อนึกถึงภาพของจิ่งเป่ยเฉินในสายตาของเขา เธอเองก็รู้สึกเสียใจอยู่เล็กน้อย เพราะลูกคนนี้กลับทำตัวไม่ดีต่อพ่อแท้ ๆ ของเขาแบบนี้?
“อืม ๆ งั้นพวกลูกก็เล่นสนุกกันไปก่อนละกันนะ!” เธอวางสายอย่างไม่เต็มใจ ส่วนเรื่องเกี่ยวกับถังซั่วที่เตรียมเค้กวันเกิดให้เธอนั้น เธอไม่ได้สนใจแต่อย่างใด
หยางหยางและหน่วนหน่วนไม่ได้เป็นอะไร ใบหน้าของเธอจึงเต็มไปด้วยรอยยิ้ม เธอถือโทรศัพท์และหมุนตัวกลับก่อนจะพุ่งไปชนหน้าอกแข็งแรง ยังไม่ทันตั้งตัว มือทั้งสองของเขาก็โอบกอดเธอไว้อย่างแน่นเสียแล้ว
นี่มันโยนเข้ามาในอ้อมกอดยังงั้นเหรอ?
“ประ….ประธานจิ่ง ช่วยปล่อยฉันด้วยค่ะ” เธอก้มหน้าลงเล็กน้อย ขยับออกจากหน้าอกที่แข็งแรงของเขา พลางถอนหายใจออกมา เมื่อครู่เธอไม่รู้ตัวเลยว่าจิ่งเป่ยเฉินนั้นมาอยู่ข้าง ๆ เธอตั้งแต่ตอนไหน
มือทั้งสองข้างของเขาค่อย ๆ คลายออก อันโหรวถอยหลังไปหนึ่งก้าว ภายในอ้อมกอดที่ว่างเปล่า หัวใจของเขานั้นก็เริ่มรู้สึกโหวงเหวงทันที
แต่เมื่อมองไปยังใบหูของเธอที่แดงขึ้นเล็กน้อย หัวใจของเขาก็กลับมาเต้นอย่างมีความสุขอีกครั้ง ก่อนจะพูดว่า “หยางหยางกับหน่วนหน่วนไม่เป็นอะไรใช่ไหม?”
นี่เขาได้ยินอะไรกันแน่? ดูเหมือนเธอไม่ควรพูดเรื่องที่ไม่สมควรพูดใช่ไหม?
………………………………….
ตอนที่ 162 พวกเขาสบายดี
ก่อนที่เธอจะได้คิดมากอะไร เธอก็ยิ้มและตอบกลับไปว่า “ไม่เป็นอะไร พวกเขาสบายดี ขอบคุณที่ประธานจิ่งเป็นห่วงนะคะ”
“ไม่เป
