ตอนที่ 149 รสนิยมทางเพศน่าจะมีปัญหา
“ผมไม่ได้อยากได้?” ในที่สุดจิ่งเป่ยเฉินก็หันหน้าไปมองผู้เป็นแม่ “อยากให้ผู้หญิงของผมอยู่ที่นี่ก็ต้องไปหาทางทิศตะวันออกแล้วแหละ เรื่องตลกสิ้นดี”
“งั้นลูกก็พามาสักคนสิ! ตั้งหลายปีแล้วมีผู้หญิงแค่คนเดียวเหรอ?” ซูรั่วหยาเหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ จึงนั่งลงข้าง ๆ เขา ก่อนจะใช้สายตาอ่อนโยนมองไปที่ลูกชาย
ถึงแม้ว่าสายตาจะอ่อนโยน แต่การที่ถูกแม่มองมาแบบนี้ แน่นอนว่าเขาย่อมรู้สึกอึดอัดเล็กน้อย ก่อนจะขยับตัวไปด้านข้างอย่างเฉยชา
“ลูกชาย ลูกมีปัญหาเรื่องรสนิยมทางเพศใช่หรือเปล่า ลูกบอกว่ามีผู้หญิงที่ชอบก็เพื่อโกหกแม่ใช่ไหม?” ซูรั่วหยามองไปที่เขาอย่างซื่อตรง โดยไม่ได้สังเกตเลยว่ามือของจิ่งเป่ยเฉินที่ยกถ้วยชาอยู่นั้นกำลังสั่นเทา
เขายังคงยกถ้วยชาและเป่าอากาศร้อน ๆ อย่างใจเย็น ก่อนจะเอาชามาจิบทีละนิด และพูดอย่างช้า ๆ ว่า “ยืนยันได้เลยหนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์ว่าผมชอบผู้หญิง”
“ลูกแน่ใจนะ? แล้วผู้หญิงกี่คน คนไหน?” ซูรั่วหยาเบิกตากว้างพลางเอ่ยถามด้วยความสงสัย
เขาเกือบจะสามสิบอยู่แล้ว ยังไม่แต่งงาน ทุกอย่างก็เพียบพร้อมดีซะขนาดนี้ ถ้าไม่ใช่ว่ามีปัญหา เธอก็คิดไม่ออกแล้วว่าเป็นเพราะอะไร!
“แค่ก แค่ก…” จิ่งเป่ยเฉินสำลักน้ำชา ก่อนจะรีบวางถ้วยชาในมือลงและหยิบกระดาษทิชชูมาเช็ด
เขาเอื้อมมือไปหยิบกระดาษทิชชูมา เมื่อเช็ดมุมปากเสร็จ ซูรั่วหยาก็ยังไม่ยอมแพ้ จึงเอ่ยถามอีกครั้ง “พูดสิ หนึ่
