ยงฉางเซิงทอดสายตามองออกไปไกลๆ แล้วเอ่ยว่า“เจ้าอยากตามหาอีกาทองไม่ใช่หรือ ข้าจะไปเป็นเพื่อนเจ้า”แสงตะวันลอดผ่านช่องว่างของใบไม้ลงมาเบื้องล่างร่างกายของเจียงฉางเซิงดูราวกับห่มด้วยอาภรณ์แสง ชั่วขณะนั้นเจียงสวินรู้สึกว่าเขาดูคุ้นตาอยู่นิดๆเหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อน...เจียงสวินไม่เสียเวลาขบคิดนาน ในเมื่ออีกฝ่ายเป็นคนเผ่าเจียง เช่นนั้นจะรู้สึกว่าเคยรู้จักก็ปกติยิ่ง เขาลุกขึ้นยืนแล้วเริ่มนำทางหนนี้เขาไม่ขี่กระบี่บินแล้ว แต่เดินตามเส้นทางบนภูเขาไปทางตะวันออก“เจ้าดูเหมือนจะไม่รีบนะ” เจียงฉางเซิงเอ่ยถามเจียงสวินที่เดินนำอยู่ด้านหน้าผายมือ “อุณหภูมิของฟ้าดินยังไม่เพิ่มสูง แสดงว่าอีกาทองยังไม่ถือกำเนิด ข้าย่อมไม่รีบ”จู่ๆ เจียงฉางเซิงก็ถามขึ้นมาว่า “เจ้ารู้ประวัติความเป็นมาของอีกาทองหรือไม่”เจียงสวินเอี้ยวหน้ากลับมาถามว่า “ประวัติความเป็นมาอันใด อีกาทองมิใช่สัตว์เทพแห่งฟ้าดิน ถือกำเนิดมาตามลิขิตสวรรค์หรอกหรือ”“ย่อมไม่ใช่ ในอดีตอีกาทองเป็นนกนางแอ่นน้อยตัวหนึ่งที่มรรคาจารย์เก็บมาเลี้ยง ต่อมามันได้มรรคาจารย์สร้างร่างอีกาทองให้ แล้วไปอาศัยอยู่ในดวงตะวัน ควบคุมให้ดวงตะวันเคลื่อนไปตามครรลอง” เจียงฉางเซิงคลี่ยิ้มเจียงส
