นอาหารจีนกันเถอะ วันนี้คุณถุงช่วยพวกเราไว้ได้มาก ให้ฉันเลี้ยงข้าวเป็นการขอบคุณดีไหมคะ” เธอเอ่ยเบา ๆ เพื่อแสดงความขอบคุณ ก่อนจะพาหยางหยางออกไป ลืมกระทั่งเรื่องรางวัลไปเสียสนิท
เมื่อมองไปยังภาพทั้งสี่คน ต้องบอกได้เลยว่าพวกเขากลมกลืนกันมาก ถ้าหากบอกว่าไม่ใช่ครอบครัวเดียวกันคงไม่มีใครเชื่อแน่ ๆ ผู้ชายผู้หญิงที่งดงามขนาดนั้น ทั้งชีวิตยากที่จะได้พบ
“คุณเกรงใจเกินไปแล้ว” ในสายตาของเขากับผู้หญิงคนหนึ่งที่จะไปกินข้าวด้วยกัน จะไม่ให้เขาจ่ายค่าอาหารได้ยังไง
เขายังจำได้อย่างแม่นยำ เมื่อครั้งที่แล้วเธอทิ้งสองร้อยหยวนไว้ให้ ถ้าครั้งนี้เธอต้องมาจ่ายอีกละก็ เขาก็ไม่อยากเรียกชื่อตัวเองว่าถังซั่วอีกแล้ว
[1] หมายถึงผิวพรรณสดใส ขาวสะอาด เนียนละเอียด
………………………….
ตอนที่ 142 ผมคิดว่าคุณลุงถังน่าจะชอบแม่
ถังซั่วจงใจเลือกร้านอาหารจีนที่เงียบสงบ หน้าต่างของห้องอาหารนั้นถูกเปิดออก มีมุมสีเขียวของต้นไม้ที่วางไว้บนขอบหน้าต่าง ลมอุ่น ๆ พัดเข้ามาเอื่อย ๆ เพราะต้นไม้ใหญ่นอกหน้าต่าง นั่นทำให้รู้สึกไม่แห้งจนเกินไป ในขณะที่บริเวณรอบ ๆ นั้นเงียบเชียบ
ในขณะที่รออาหารมาเสิร์ฟ ถังซั่วกำลังคุยกับเด็กน้อยทั้งสองคน อยู่ ๆ ก็เห็นรอยยิ้มราวกับดอกไม้ของพวกเขา อันโหรวก็พลอยรู้สึกดีใจไปด้วย
ดูเหมือนว่าถังซั่วจะชื่นชอบพวกเขาจริง ๆ พวกเขาเองก็ดูเหมือนจะชื่นชอบถังซั่วเช่นกัน โดยเฉพาะหยางหยาง ไม่รู้เลยว่าพวกเขาสองคน ‘สนิทสนม’ กันต