สายรุ้งไปทันที
ในเมือง A ฉีเซิงเทียนเป็นคนที่ไม่อาจล่วงเกินได้ แต่ถังซั่วเองก็เหมือนกัน และก็จิ่งเป่ยเฉินเป็นคนที่ไม่ควรยั่วยุเขา
กิจกรรมของพ่อแม่ลูกยังคงดำเนินต่อไป แต่ดูเหมือนว่าพวกเขาจะกลายเป็นจุดสนใจของผู้คนที่เข้ามากันเป็นจำนวนมาก พวกเขาต่างก็หยุดถ่ายรูปกันทั้งสิ้น
แม้ว่าเธอจะสวมแว่นกันแดดสีดำอยู่ แต่แฟลชก็ยังคงทำให้อันโหรวรู้สึกอึดอัด เธอเอียงศีรษะไปด้านข้างก่อนจะหันไปมองถังซั่วและพูดว่า “รบกวนคุณช่วยบอกให้พวกเขาหยุดถ่ายรูปและออกไปสักทีได้ไหมคะ?”
“แน่นอนว่าไม่มีปัญหา” มุมปากของถังซั่วยกขึ้นเล็กน้อย เขาอุ้มหยางหยางขึ้นมา ก่อนจะพูดว่า “ทุกคนถ่ายรูปกันให้เต็มที่ แต่เรื่องนี้เป็นส่วนตัว หวังว่าทุกคนเมื่อออกไปแล้วจะไม่เผยแพร่รูปออกไปนะครับ ถ้าเกิดว่าผมรู้ว่ามีภาพใดภาพหนึ่งเผยแพร่ออกไป ทุกคนล้วนเป็นศัตรูของผมโดยทันที”
“ทราบ ทราบ…ทราบแล้ว คุณถังพวกเราจะลบรูปออกทันทีเลย!” ผู้คนที่ได้ยินต่างก็ก้มหน้าลงไปลบภาพในโทรศัพท์และภาพในกล้องทันที
“ขอบคุณมาก” เธอรู้สึกขอบคุณจากใจจริง ไม่อย่างนั้นจิ่งเป่ยเฉินต้องรู้เรื่องนี้เข้าอย่างแน่นอน
“แม่จ๋า คุณลุงถังซั่ววันนี้เท่จังเลยค่ะแม่!” หน่วนหน่วนมองไปที่เขา ใบหน้าที่ร้องไห้ตอนนี้กลายเป็นยิ้มไปเสียแล้ว
“แค่วันนี้เท่เหรอ? แล้วก่อนหน้านั้นไม่เท่เหรอครับ?” ถังซั่วเอื้อมมือไปหยิกแก้มน้อย ๆ ของเธอและพูดว่า “หน่วนหน่วนอยากไปเล่นเกมกับคุณลุงไหมครับ?”
“ได้ค
