“ฉันพอนึกออกอยู่นะ เธอคงทำเรื่องผิดพลาดครั้งใหญ่” เพราะปกติแล้วจิ่งเป่ยเฉินมักไม่ค่อยบ่นเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ เท่าไรนัก
“ตอนนั้นทำให้ประธานจิ่งผิดพลาดในการประชุมระหว่างประเทศ เพราะว่าฉันแจ้งเวลาเที่ยวบินผิดไป” หลินจื่อเซี๋ยวเมื่อคิดถึงเรื่องอดีตที่เคยผิดพลาด เธอก็ส่ายหน้าเล็กน้อยและพูดว่า “โหรวโหรว ถ้าเธอได้เป็นภรรยาของประธานจิ่งในอนาคต เธอต้องช่วยฉันด้วยนะ!”
“อย่าคิดถึงเรื่องที่มองไม่เห็นนักเลย ไปอาบน้ำแล้วนอนเถอะ!” เธอพูดจบก็ลุกขึ้นยืน “ง่วงนอนแล้ว! ฝันดีนะ!”
“ฝันดี!” หลินจื่อเซี๋ยวมองไปที่หยกบนโต๊ะกาแฟ ก่อนจะปิดกล่องให้เรียบร้อยและลุกเข้าห้องไป
……
เนื่องจากเมื่อวานตอนบ่ายออกจากสตูดิโอไปชั่วคราว เพราะงั้นอันโหรวก็รอแทบไม่ไหว เมื่อมาถึงบริษัทก็ได้เปิดคอมพิวเตอร์และตรวจสอบภาพถ่ายของเมื่อวานที่ถูกส่งมาทันที ภาพลักษณ์ของเหอเฉ่านี่ดูโดดเด่นและดูดีไม่ใช่น้อย หนำซ้ำยังเข้ากับตัวหยกได้เป็นอย่างดี
“พอใจไหม?” จู่ ๆ ฉิวซีก็ปรากฏตัวขึ้นที่ด้านหลัง เธอถือถ้วยชาไว้ในมือก่อนจะจับจ้องไปที่หน้าจอของอันโหรว
ประธานจิ่งเมื่อวานได้เข้ามาตรวจสอบเธอ แต่วันนี้อันอีหานก็ยังมาทำงานปกติได้ สรุปตรวจสอบผลเป็นยังไงกันแน่?
“ก็ใช้ได้นะ แต่ถึงฉันจะไม่พอใจ ประธานจิ่งพอใจก็พอแล้ว” เธอปิดหน้ารูป ก่อนจะชูแก้วน้ำไปตรงหน้าของเธอและพูดว่า “รูปถ่ายออกมาแล้ว ฉันจะเอาไปให้ประธานจิ่งดูก่อนละกัน”
เธอมองไปที่แก้วน้ำและก็จดจำได
