นี้ไม่รบกวนประธานจิ่งหรอกค่ะ” เธอเอื้อมไปกดลิฟต์ด้วยความยากลำบาก ก่อนจะพูดว่า “ฉันขอตัวก่อนนะคะ ประธานจิ่ง”“หลินจื่อเซี๋ยวไม่อยู่ คุณช่วยชงชาให้ผมหน่อย” ในขณะที่เขาพูด ประตูลิฟต์ที่เปิดค้างอยู่ก็ค่อย ๆ ปิดลง ดวงตาหลายคู่ที่จับจ้องเข้ามาในลิฟต์ยังคงยืนตกตะลึงกับสิ่งที่เห็นพวกเขามองดูอะไรกัน?จิ่งเป่ยเฉินดันอันอีหานเข้ามุม!เกินนนน…เกินไปแล้ว ไม่คิดว่าจิ่งเป่ยเฉินผู้ชาญฉลาดในอุดมคติของพวกเขาจะมีรสนิยมแบบนี้!ภาพลักษณ์ที่ดูสูงส่งของเขาได้พังทลายลงแล้ว!ลิฟต์เคลื่อนตัวขึ้นต่อไปเรื่อย ๆ ลมหายใจของเขาก็เข้ามาใกล้เรื่อย ๆ จนเธอต้องลอบกลืนน้ำลายและพูดด้วยน้้ำเสียงเบา ๆ “ประธานจิ่ง คุณทำแบบนี้จะทำให้คนอื่นเขาเข้าใจผิดว่าเราแอบคบกันนะคะ”เธอตั้งใจพูดคำนี้ออกมาอย่างจริงจัง ‘คบกันแบบลับ ๆ’“ก็ไม่เชิง ไม่ได้สิ” จู่ ๆ เขาก็ก้มหน้าลงมาและจับริมฝีปากบาง ๆ ของเธอ มืออีกข้างก็โอบไปที่เอวของเธอเพื่อให้แนบชิดกับตัวเองมากยิ่งขึ้น“อื้อ ๆ”เธอทุบไปที่หน้าอกของเขาอย่างแรง เมื่อประตูลิฟต์เปิดออก เขาจึงปล่อยตัวเธอให้เป็นอิสระ“แฮก ๆ …..” เธอสูดหายใจเข้าออกอย่างแรง ดวงตาสีน้ำตาลจับจ้องไปที่ตัวเขา “ประธานจิ่ง ช่วยอธิบายให้ฉันหน่อยได้ไหม?”“ทำในสิ่งที่คนรักเขาทำกันไง คุณก็มีลูกแล้ว เรื่องแบบนี้น่าจะเข้าใจดีนะ!” เขาเบ้ปากเล็กน้อยก่อนจะเดินออกจากลิฟต์ไป “ชงชามาด้วยล่ะ”เธอเดินตามออกไปอย่างเงียบ ๆ อยากจะขย้ำแผ่นหลังของเขาด
