ดวงตาของเธอตอนนี้เต็มไปด้วยน้ำตา ดูท่าการแสดงออกของอันโหรวในครั้งนี้จะรุนแรงจนทำให้ลูกสาวตัวน้อยต้องร้องไห้และเสียใจเป็นอย่างมากหัวใจที่หนักแน่นของอันโหรวเริ่มผ่อนคลายลง เธอก้มตัวลงและอุ้มลูกสาวขึ้นมา ก่อนจะหยิบทิชชูออกมาเช็ดน้ำตาและขี้มูกให้ลูกสาว พลางพูดด้วยเสียงอันแผ่วเบาว่า “หน่วนหน่วน ครั้งหน้าถ้าหนูจะออกไปไหนมาไหน หนูต้องบอกพี่ชายก่อนนะ หนูเป็นเด็กน้อยตัวคนเดียว ออกมาแบบนี้ แม่กับพี่ชายเป็นห่วงมากนะคะ”อันหน่วนพยักหน้าอย่างเชื่อฟัง ดวงตาและจมูกของเธอตอนนี้แดงเหมือนกับกระต่ายน้อย เธอกะพริบตาพยายามอย่างหนักเพื่อจะหยุดน้ำตาที่ไหลออกมาเมื่อจิ่งเป่ยเฉินเห็นเหตุการณ์นี้ หัวใจของเขาก็พลันเต้นแรงแปลก ๆ ฉากความรักระหว่างแม่ลูก ใช่ว่าเขาจะไม่เคยเห็นมาก่อน แต่นี่กลับเป็นอันอีหานและอันหน่วน หัวใจของเขาจึงอดไม่ได้ที่จะเต้นรัวอย่างบ้าคลั่งแบบนี้ถ้าหากได้เป็นครอบครัวของพวกเขา…มันจะดีมากสักแค่ไหนกันนะ“ประธานจิ่ง ต้องขอโทษด้วยนะคะที่ทำให้คุณเห็นเรื่องน่าขันแบบนี้” อันโหรวอุ้มลูกสาวของเธอ อารมณ์ได้เบาลงมากแล้ว ไม่ได้ขุ่นเคืองเหมือนก่อนหน้านี้ ใบหน้าจึงเผยให้เห็นความสงบก่อนจะยิ้มออกมาอันหน่วนฟุบไปที่ไหล่ของเธอ เด็กน้อยทำท่าทางออดอ้อน อันโหรวจึงวางมือไว้บนหลังของอันหน่วนและตบเบา ๆ ก่อนจะพูดว่า “ไม่รบกวนเวลางานของประธานจิ่งแล้วนะคะ ฉันจะพาลูกสาวออกไปก่อน”เมื่อเธอพูดจบก็เตรียมที่จะออกไปทันที แต่จิ
