รู้สึกอยากท้าทาย”นี่เป็นโลกของวงการแฟชั่น เมื่อเขาเห็นอะไรก็ล้วนดูจริงไปหมด นับตั้งแต่ที่มีผู้หญิงเดินเข้ามาในร้าน เขาก็รู้ได้ทันทีว่าใบหน้านั้นปกปิดไปด้วยอะไรอันโหรวขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะชั่งน้ำหนักความคิด ในที่สุดก็พยักหน้าตัดสินใจ “ได้ ฉันจะลบเครื่องสำอางออก เหอเฉ่าคุณไปรอฉันข้างนอกก่อน”เหอเฉ่ายื่นเสื้อผ้าให้อันโหรวและพูดขึ้นว่า “คุณอันค่ะ พวกเราไปกันเถอะ ไม่จำเป็นต้องเอาชุดนี้ก็ได้”“ชุดนี้ฉันต้องได้มันมา คุณไปรอข้างนอกก่อนนะ”อันโหรวพูดพลางดันเหอเฉ่าให้ออกไป หลังจากนั้นก็เผชิญหน้ามองไปยังควีน “คุณพูดแล้ว ต้องทำตามนั้นนะ ฉันจะลบเครื่องสำอางออกเดี๋ยวนี้““สุภาพบุรุษมักไม่คืนคำ”เมื่อได้ยินสิ่งที่เขารับรอง อันโหรวก็เริ่มลบเครื่องสำอางออก เธอนั่งอยู่หน้ากระจกโต๊ะเครื่องแป้ง สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนจะหลับตาและลบเครื่องสำอางออกใบหน้ารูปทรงไข่ขนาดเล็ก ดูบอบบางราวกับขนผีเสื้อ ใบหน้านั้นขาวสะอาดสะอ้านเสียจนเหมือนกับไข่ตุ๋นที่สดใหม่ เต็มไปด้วยคอลลาเจนที่ชัดเจน“สวยงามมาก!”ควีนดูตกตะลึงเล็กน้อยกับภาพที่ปรากฏตรงหน้า เขาคร่ำหวอดอยู่ในวงการแฟชั่นมานาน แต่เขาไม่เคยเห็นผู้หญิงคนไหนที่สวยขนาดนี้มาก่อนเลย……..ตอนที่ 94 หน่วนหน่วนหายไปแล้ว“เป็นยังไงบ้าง พอใช้ได้ไหม” อันโหรวยืนขึ้นเพื่อให้ควีนได้เห็นใบหน้าของเธออย่างชัดเจน ก่อนจะกลับไปแต่งหน้าให้ดูขี้เหร่เหมือนเดิมอีกครั้งด้วยท่าทีที่ไม่ลังเลเลยแม้แต่
