ลังไล่เธอออกไปด้วยท่าทีนิ่งสงบ ก่อนจะเอาบัตรพนักงานให้เขาดู “คุณคงเป็นควีนสินะ นี่เป็นบัตรพนักงานของฉัน ช่วยดูหน่อยค่ะ”ควีนไม่ตอบอะไร เขาทำเพียงชำเหลืองสายตามองเล็กน้อยเท่านั้น แต่ก็พลันต้องเบิกตากว้างมองอันโหรวอีกครั้ง “นี่คุณแต่งหน้ามานี่ คงไม่ใช่….”ทันทีที่เขาพูดจบก็ถูกมือของอันโหรวยกมือขึ้นห้ามปราบ “ฉันรู้ว่าฉันไม่อาจปกปิดสายตาพวกดีไซเนอร์ได้ แต่เรื่องการแต่งหน้าให้น่าเกลียดนี่เป็นนิสัยของฉันจริง ๆ นั่นแหละ”หลังจากที่อันโหรวพูดจบก็ดึงเหอเฉ่ามาข้างหน้า พลางแนะนำเธอให้เขารู้จัก “งานแถลงข่าวของบริษัทจิ่งจะจัดขึ้นในวันพรุ่งนี้ นี่คือพิธีกรโฆษณาของเราในครั้งนี้ ฉันอยากจะยืมความสามารถมือวิเศษของควีนราชินีช่วยเลือกชุดที่เหมาะสมให้เธอหน่อย”เมื่อควีนได้ยินก็หรี่ตาลงเล็กน้อย ก่อนจะเผยนัยน์ตาที่เป็นประกายเจิดจ้าออกมา ไม่นานเขาก็ยักคิ้วขึ้นและพูดว่า “มากับผมสิ”โฆษณาตัวใหม่ในครั้งนี้ใช้หยกเป็นแบบ เมื่ออันโหรวเดินขึ้นไปยังชั้นสองก็เห็นชุดที่แขวนอยู่ตรงหน้าต่างร้าน ดวงตาของเธอเปล่งประกายขึ้นมาทันทีชุดสีเขียวมรกตเปิดไหล่กว้างไปกว่าครึ่ง ด้านหลังเว้าลึก ส่วนอื่น ๆ มีการปักด้วยเส้นด้ายลวดลายแปลกตา นอกจากสไตล์ด้านหลังที่เว้าลึกแล้ว ด้านหน้าก็ดูไม่มีลวดลายอะไรเท่าไรนัก ที่พิเศษสุด ๆ คงจะเป็นบริเวณเอวซึ่งถูกตกแต่งด้วยพู่ที่ห้อยลงมาอย่างเป็นธรรมชาติ ยาวราว ๆ ห้าเซนติเมตรเห็นจะได้“เป็นยังไง?” ควีนยก
