านไปด้วย ก่อนจะเดินไปข้างข้างหลินจื่อเซี๋ยว และพูดขึ้น “จื่อเซี๋ยว เธอกินข้าวเสร็จยัง? เสร็จแล้วพวกเราออกไปกันเถอะ”
หลินจื่อเซี๋ยวรีบกลืนโจ๊กขึ้นโดยทันที ก่อนจะชี้ไปยังอาหารเช้าของอันโหรวและพูดขึ้น “โหรวโหรวเธอยังไม่ได้กินข้าวเลยนะ กินก่อนไหมแล้วค่อยไป”
อันโหรวตอนนี้จะให้กิน ก็กินไม่ลงหรอก โทรศัพท์ของเธอถูกเก็บไป ตอนนี้ก็คิดอยากจะไปที่บริษัทจะแย่ เพื่อจะได้รู้ไปเลยว่าประธานจิ่งเก็บโทรศัพท์ของเธอไปไขความลับจากมันรึเปล่า
“ฉันไม่หิว รีบไปกันเถอะ”อันโหรวเป็นกังวลอย่างมาก ก่อนจะรีบเปิดประตูอพาร์ทเมนต์ออกและเดินไปข้างนอก
หลินจื่อเซี๋ยวเห็นท่าทีเช่นนั้นก็รีบลุกขึ้นและหยิบกระเป๋าออกจากเก้าอี้และเดินตามไปทันที
……………………………….ตอนที่ 90 ใครกันที่เปลี่ยนแผนของเธอ?ที่บริษัทสกุลจิ่ง ห้องสำนักงานของประธานทันทีที่อันโหรวได้มาถึงบริษัท เธอก็รีบมุ่งหน้าตรงไปยังชั้นที่ 15 ตอนนี้เธอกำลังยืนอยู่ตรงหน้าห้องทำงานของประธานจิ่ง เธอสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อสงบสติอารมณ์จากความประหม่า จากนั้นก็ยกมือของตัวเองขึ้นเคาะไปที่ประตู “ประธานจิ่ง คุณอยู่ไหมค่ะ อันอีหานเองค่ะ”จิ่งเป่ยเฉินหยุดมือที่กำลังพิมพ์อยู่บนคียบอร์ด ก่อนจะมองไปที่โทรศัพท์ข้างๆของเขา และยกริมฝีปากขึ้นอย่างช้าๆ และพูดขึ้น “เข้ามาสิ”หลินจื่อเซี๋ยวอยู่ข้างๆอันโหรวในตอนนี้ เธอกำหมัดขึ้นเล็กน้อยก่อนจะสูดลมหายใจเข้าลึกๆ และพูดไปว่า “อย่าพึ่งประหม่าไป ผ่อน