ี้ ฉันหวังว่าประธานจิ่งจะเจอคนที่เข้าตาและดูดีกว่านี้นะคะ”
เธอเห็นเหอเฉ่าไปแล้วที่สวนสนุก ยอมรับว่าเธอนั้นเป็นเด็กที่ดีไม่เลว เพียงแต่จิ่งเป่ยเฉินยังไม่เคยเห็นเธอมาก่อน การตัดสินใจโดยเธอเพียงคนเดียว แน่นอนมันออกจะเลอเทอะจนเกินไปหน่อย
จิ่งเป่ยเฉินปวดหัวจนเส้นเลือดตรงขมับเต้นตุ้บๆ เขาทนไม่ไหว ก่อนจะจับไปที่ขมับบนหน้าผาก และถูไปมา ก่อนจะพูดขึ้น “เรื่องเล็กน้อยพวกนี้ ผมให้คุณจัดการ คุณก็ต้องรับผิดชอบไป หลังจากนี้มีอะไรคุณก็ตัดสินใจเอาเองเถอะ”
เมื่อพูดจบ เขาก็แทบไม่ได้ดูรายงานที่ได้ไป ก่อนจะเลิกคิ้วขึ้นและพูดว่า “เสร็จแล้ว คุณก็ออกไปได้แล้ว”
อันโหรวไม่เคยเห็นจิ่งเป่ยเฉินเป็นแบบนี้มาก่อน
ความเหนื่อยล้าที่สะสมมาโดยตลอดถูกเผยออกมาให้เห็น เธอไม่อาจเดินต่อไปได้ ด้วยหัวใจที่สับสน เธอจึงเอ่ยออกไปว่า “ปวดหัวมากไหม? เมื่อคืนคุณไม่ได้นอนเลยเหรอ?”
……..ตอนที่ 78 ช่วยด้วยเมื่อคืนตัวของเขาเองแทบไม่ได้นอน หลังจากที่ออกจากงานเต้นรำไป หัวใจของเขาก็ยังคงเต้นอย่างไม่หยุดนิ่ง ก่อนจะกลับมาบ้านและดื่มด่ำกับไวน์ตลอดทั้งคืน ไม่แปลกใจทำไมเขาถึงได้ปวดหัวตั้งแต่ตอนตื่นนอนเแบบนี้ด้วยเหตุนี้เองจิ่งเป่ยเฉินจึงไม่เอ่ยอะไรให้มากความ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การแสดงออกต่อหน้าต่อตาเธอเช่นนี้เขาเงยหน้าขึ้นมอง ก่อนจะฉายแววตาที่เย็นชา เอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เฉยเมย “เรื่องของผม คุณไม่ต้องสนใจหรอก”“ขอโทษที่ถามค่ะ!”อันโหรวทนเก็บสีหน้าแล
