ไม่เข้าใจว่าพี่ชายของตนคิดจะทำอะไรกันแน่ ก่อนจะครุ่นคิดภายในดวงตาที่เป็นสีพีชเหมือนดอกท้อก็เต็มไปด้วยความสงสัย สุดท้ายก็นั่งรอในร้าน KFC รอให้คนๆนั้นมาถึงเท่านั้นเองในบริษัทสกุลจิ่ง จิ่งเป่ยเฉินกำลังเปิดประตูห้องทำงานด้วยสีหน้าที่จริงจังและเดินออกไปด้วยท่าที่เคร่งเครียดเลขาหลินรีบเดินไปข้างหน้าและพูดกับเขาว่า “ประธานจิ่ง อีกสิบนาทีจะถึงช่วงเวลาเจรจากับผู้อำนวยการหลี่แห่งสกุลเห่อแล้วนะคะ ไม่ทราบว่าคุณจะไปไหนเหรอ?”“หลีกไป! เรื่องคุยกับผอ.หลี่อะไรนั้น เธอก็จัดการแทนฉันซะ” จิ่งเป่ยเฉินขมวดคิ้วขึ้นดวงตาแทบไม่มองสบตา และรีบเดินเข้าไปในลิฟต์ส่วนตัวทันที“ประธานจิ่ง ไม่ได้นะคะ ประธานจิ่ง….” เลขาหลินหัวใจแทบกระโดดรุนแรง ก่อนหน้านั้นรีบจัดการสถานที่ประชุมหลายๆครั้ง จนกระทั้งเมื่อได้ยินก็ทำตัวอะไรไม่ถูกซึ่งครั้งนี้การประชุมก็ค่อนข้างที่จะสำคัญ และก็ได้เตรียมตัวมาเป็นเวลานานพอสมควร แต่เมื่อหัวหน้าของเธอคิดจะหายไป เธอที่เป็นเลขาจะได้ทำอะไรได้อีกกัน!……จิ่งเป่ยเฉินลงมาที่ลานจอดรถ และบังเอิญได้พบพบกับฉีเซิ่งเทียนเข้า เขาเข้ามาที่นี่เพื่อมารายงานเรื่องภายในบริษัทจิ่ง เมื่อฉีเซิ่งเทียนเห็นจิ่งเป่ยเฉิน ก็กำลังจะเอ่ยปากหยอกล้อพูดคุย แต่กลับพบเห็นเพียงแค่จิ่งเป่ยเฉินเดินผ่านเขาไปเท่านั้นฉีเซิ่งเทียนขมวดคิ้วขึ้น ยื่นมืออกไปที่เพื่อจะหยุดเขา “นี่นายรีบไปทำอะไรเนี่ย”เขาก้มศีรษะลงและเล็กน้อย ก่อนจะมองที่ตัว
