งเวลาที่อยู่ในอังกฤษอย่างขมขื่นถูกจดเอาไว้ในนี้ ครั้งไหนที่เธอคิดอยากยอมแพ้ก็มักจะหยิบไดอารี่เล่มนี้ขึ้นมาดูอยู่เสมอตราบใดเท่าที่ผ่านพ้นความทุกข์ยากพวกนี้ไปหมด เธอก็มักจะจุดไฟประกายความหวังของตัวเองขึ้นมาใหม่เธอต้องการหาคำตอบว่าทำไมสกุลอันถึงได้ไม่มีอยู่แล้วแบบนี้ แม่ของตนเองก็เหมือนกัน ไม่รู้ว่าไปอยู่ที่ไหนแล้ว ตอนนี้เธอจำเป็นต้องพึ่งพาตัวเองแน่นอน เธอยังมีอีกเรื่องนึงที่ค่อนข้างสำคัญที่ต้องทำ นั้นก็คือ……
ตอนที่ 68 ทุกสิ่งที่เธอคิดล้วนเป็นเขา
ถนนซานฮวาบ้านของหลินจือเซี๋ยว
เด็กทั้งสองหลับไปนานแล้ว ตอนนี้ก็เป็นเวลากว่าห้าทุ่มแล้ว อันหยางตอนแรกก็ว่าจะรอแม่กลับมา แต่แล้วก็ทนไม่ไหว พล่อยหลับไปจนได้
หลินจือเซี๋ยวนั่งอยู่ในห้องนั่งเล่นก่อนจะหลับสนิท แต่พยายามฝืนรั้งตัวเองไม่ให้นอนหลับ เพื่อรอให้อันโหรวกลับมา
เธอกึ่งหลับกึ่งตื่นอยู่บนโซฟา เธอไม่อาจฝืนรั้งตัวเธอไหวได้ ไม่ช้าประตูห้องก็ถูกเปิดขึ้น อันโหรวก็ปรากฎตัวขึ้นมาอย่างสวยสง่างาม
ทำไมต้องบอกว่าสวยน่ะเหรอ นั้นก็เพราะว่าอันโหรวแต่งตัวออกมาสวยมากน่ะสิ
เว้ยเสียแต่การแต่งหน้าที่ดูน่าเกลียด ซึ่งเรียกได้ว่าถ้าหากไม่มีส่วนนี้ไปก็นับได้ว่าสมบูรณ์แบบ
“โหรวโหรว ทำไมวันนี้เธอแต่งตัวสวยจังเลย?” หลินจือเซี๋ยวที่กำลังนอนอยู่ดวงตากลับพลันเป็นประกาย และรีบมองไปที่อันโหรวด้วยท่าทีที่ตกตะลึง
อันโหรวกุมหน้าผากอย่างอดไม่ได้ ก่อนจะยื่นมือผลักหลินจือเซี๋ยวไ
