กนัก แทงโก้ล้วนแล้วเป็นท่าที่เธอชอบเต้นมากที่สุด ก่อนหน้านี้เธอใช้เวลามากมายไปกับการศึกษาเรื่องพวกนี้สำหรับเธอที่จะเอ่ยออกมา เรื่องพวกนี้ก็ค่อนข้างง่าย“ประธานจิ่ง ท่านต้องใส่ใจ อย่าบิดเอวไปมานะ” อันโหรวกระพริบตาเล็กน้อยอย่างมีเจ้าเล่ห์ เมื่อปลอมเป็นอันอีหานมานาน เธอก็เกือบจะลืมนิสัยของอันโหรวไป“โหรวโหรว………” จิ่งเป่ยเฉินถูกความเจ้าเล่ห์ในดวงตาความเจ้าเล่ห์ของอันอีหานดึงดูดเข้า ก่อนจะเอ่ยร้องด้วยความงุนงงส่งผลให้เขานึกว่าโหรวโหรวนั้นกลับมาแล้ว“ประธานจิ่ง ได้เวลาเริ่มแล้ว” อันโหรวยื้มและลดเสียงของเธอลง การเต้นของเธอในตอนนี้กลับเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็วจิ่งเป่ยเฉินกลับมาได้สติอย่างรวดเร็ว ก่อนจะก้าวเดินออกไปข้างหน้า ทั้งสองคนสลับสับเปลี่ยนกันไปมา ราวกับให้ความร่วมมือกันเป็นอย่างดีทรวดทรงเอว กลับหมุนไปมากลางอากาศ ก่อนที่จะพยุงเอวการเคลื่อนไหวที่เปรียบดั่งเมฆและสายน้ำ จิ่งเป่ยเฉินกำลังจับไปที่เอวของอันโหรว เพลงเต้นเองก็เริ่มท่วงทำนอง ในยามนี้แทบไม่มีอะไรขัดแย้งสุดท้ายการเต้นรำครั้งสุดท้าย ก็เต้นแบบผ่านของวอลซ์ไม่ต้องใช้แรงอะไรมาก แต่นี่นับว่าเป็นการเต้นที่ทำให้อันโหรวอึดอัดมากที่สุด“เต้นได้ดีนี่หน่า!” จิ่งเป่ยเฉินกล่าวชมอย่างไม่ลังเล ค่ำคืนนี้เขากับอันอีหานทำให้ประหลาดใจอันโหรววางมือทั้งสองข้างไปพันไว้ที่คอของจิ่งเป่ยเฉิน ไม่นาน เธอก็รู้สึกว่ามีมือใหญ่สองข้างมาพันรอบที่เอวเช่นกัน การเต้นรำบอ
