อ เธออ้าปากกว้างๆเพื่อหายใจเข้าลึกๆเพื่อให้เข้าหลอดลมในตัวของเธอเอง เพราะตอนนี้มันร้อนผ่าวราวกับคคล้ายว่ากำลังปะทุ“เหนื่อยเหรอ?” จิ่งเป่ยเฉินยื่นมือเรียวๆออกมาลูบไปที่หน้าผากของเธอ ปลายนิ้วของเขาเปื้อนไปด้วยเหงื่อก่อนจะเลิกคิ้วขึ้นและเอ่ยออกไปว่า “ทำไมเหงื่อของคุณถึงได้เยอะขนาดนั้น?”อันโหรวในใจของเธอนั้นอยากจะฉีกปากเขาทิ้งเสียจริงๆตั้งแต่ที่คลอดลูกสองคนออกมา เวลาออกกำลังกายก็น้อยลง ตอนนี้ยังมาเต้นรำอีก เต้นแบบนี้นับได้ว่ากินพลังงานไปมากจริงๆเพียงแต่ว่า เรื่องพวกนี้เธอก็ไม่พูดอะไรมาก ทั้งยังเอ่ยไปด้วยน้ำเสียงเย็นชาก่อนจะโบกมือของเขาไป “ประธานจิ่ง ในเมื่อตอนนี้ตกลงกับสกุลเห่อไม่ได้งานเต้นรำก็เต้นไปแล้ว ตอนนี้ฉันขอตัวกลับก่อนได้เลยไหมคะ?”เธอต้องการที่จะรีบกลับไปอยู่กับเด็กๆทั้งสองของเธอ“ไม่ได้ ตอนนี้แหล่ะกำลังจะเริ่มต้นขึ้น” จิ่งเป่ยยกปากของเขาเบาๆขึ้นเล็กน้อย ดวงตาเต็มไปด้วยความสนใจแบบนี้มีหรือจะปล่อยเธอไปง่ายๆเร็วๆแบบนี้ได้ยังไงกัน?อันโหรวกัดริมฝีปากล่าง ดวงตาของเธอพลันเปลี่ยนไปอย่างช้าๆ และก็รู้ได้ว่าราชาปีศาจคนนี้ไม่ใจดีเลยแม้แต่น้อยไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากจะต้องตกตายไปพร้อมกันกับคนๆนี้จังหวะแทงโก้เป็นจังหวะการที่เต้นที่ค่อนข้างหนักและยากที่จะเข้าใจ ในขณะที่ทุกๆคนกำลังลังเลต่างมองหน้ากันและกัน ไม่กล้าที่จะขยับเขยื้อนไปข้างหน้าอันโหรวที่ดูเย่อหยิ่งในยามนี้ แต่ท่าทางที่เป็นมาตรฐานมา
