พอใจกับแผนของฉันเหรอค่ะ?” อันโหรวลุกขึ้นจากที่นั่งของเธอ พร้อมกับใช้มือทั้งสองข้างค้ำโต๊ะเอาไว้
ทุกคนที่ได้เห็นฉากนี้ก็พลันอ้าปากค้าง นี่เป็นครั้งแรกของฉิวซีด้วยที่เห็นอันโหรวกับจิ่งเป่ยเฉินกำลังเผชิญหน้ากันและกัน หัวใจของพวกเขากลับตกใจอย่างสุดขีด
จิ่งเป่ยเฉินเอามือล้วงกระเป๋า พร้อมกับเปิดแผนก่อน และชี้นิ้วไปยังตัวเลขและตัวอักษร “แม้ว่านี่จะเป็นการซื้อกิจการ แต่ในแง่ของบริษัทเล็กๆ ถ้าหากเป็นเช่นนี้กลุ่มบริษัทจิ่งก็ต้องเอาชนะให้ได้ในราคาที่ต่ำสุดขีด แต่เรื่องพวกนี้คุณสามารถคำนวณค่าใช้จ่ายในการดำเนินงบประมาณพวกนี้ได้เท่านี้จริงๆหรือ?”
อันโหรวตกใจ และมองไปยังทิศทางของนิ้วมือของเขา หลังจากนั้นก็เห็นจำนวนเงินที่ผิดปกติ เธอก็พลันทำหน้าซีดขาวโดยทันที
“จุดทศนิยมที่ถูกใส่ผิดมาแบบนี้ นับว่าเป็นความสามารถของคุณด้วยใช่ไหม?” จิ่งเป่ยเฉินมองไปยังอันโหรวที่ตอนนี้กลับทำสีหน้าซีดเซียว และยังคงพูดเสริมกระแทกเข้าไปอีก
“ขอโทษค่ะประธานจิ่ง เป็นฉันผิดพลาดเอง ฉันขอทำใหม่นะคะ” อันโหรวขอโทษอย่างจริงใจ
วันนี้ช่วงเช้านั้นเธอรู้สึกกระวนกระวายใจ จนทำผิดพลาดชนิดเกือบที่ว่าจะร้ายแรงมากนัก ส่งผลให้เธอทำผิดไปเสียได้
ฉิวซีไม่ได้อ่านแผนของเธอเลยด้วยซ้ำ คิดไม่ถึงเลยว่าอันโหรวจะทำผิดขึ้นมาจริงๆ แต่เธอก็ดีใจมากที่อันโหรวคนนี้ทำผิดพลาด หัวใจเธอก็พลันเต้นไปด้วยความสุข
จิ่งเป่ยเฉินไม่ได้คาดหวังอะไรกับการที่เธอขอโทษเช่นนี้
