อีหานและพาเดินออกไป พวกเราทุกคนต่างก็เห็นด้วยตาตัวเองทั้งนั้น”
“ไม่ใช่อันอีหาน เป็นโหรวโหรว ฉันเห็นเธอนะ”
“นายเมาแล้วต่างหาก ฝันลมๆแล้งหรือยังไง?” เมื่อพูดถึงจุดนี้ ฉีเซิ่งเทียนก็ตกตะลึง ยืนแข็งทื่อไปหมด อีกอย่างจมูกของเขานั้นก็ได้กลิ่นที่ดูคลุมเครือลอยฟุ้งอยู่ในอากาศ
หลังจากที่ร่วมบทรักกันมานาน เขาเองก็ไม่รู้ว่ากลิ่นนั้นมันคืออะไรกันแน่….
“นี่พี่ชาย นายคงไม่ใช่นอนกับอันอีหานบนเตียงหรอกนะ? แย่ล่ะสิ เธอมีสามีแล้วนะ ทั้งยังมีลูกสองคนอีก!” เขาทุบไปที่หน้าอกของตัวเอง ราวกับว่าจะมีเรื่องบางอย่างเกิดขึ้นเสียแล้ว
จิ่งเป่ยเฉิน ขมวดคิ้วและเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำไปอย่างราบเรียบ “เมื่อคืนเป็นโหรวโหรว นอกจากเธอแล้ว ฉันไม่มีทางแตะต้องผู้หญิงคนไหนนอกจากเธอ”
“ฉันจะโทรศัพท์ไปตรวจสอบดูหน่อยก็แล้วกัน” ฉีเซิ่งเทียนถอนหายใจเฮือกหนึ่ง ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ออกมา ภายในใจนั้นเต็มไปด้วยความกังวล
ทันทีที่กำลังจะโทรศัพท์ไปนั้น จู่ๆก็มีมือใหญ่มือหนึ่งยื่นออกไปแย่งคว้าโทรศัพท์
จิ่งเป่ยเฉินเม้มริมฝีปากแน่น ไม่พูดจาอะไรสักคำ เหมือนกับว่ารออะไรบางอย่างอยู่
“จิ่งเป่ยเฉิน! นายแย่งโทรศัพท์ฉันไปทำไม!” ฉีเซิ่งเทียนส่งเสียงกระหือกระรือออกมาแต่เสียงนั้นกลับถูกอันโหรวได้ยินหมด
สายโทรศัพท์แปลกๆที่กำลังรับ ปรากฎรายชื่อไปที่โทรศัพท์ของฉีเซิ่งเทียน แต่ตอนนี้จิ่งเป่ยเฉินกลับได้รับสายแทน
ไม่นาน เธอก็กระแอมกระไอสองสามครั้ง ก่อนจะใ
