รด้วยซ้ำไปอันโหรวไม่ได้พูดอะไรมาก เธอเดินออกไป อยู่ที่ด้านหลังของจิ่งเป่ยเฉิน“ผมได้ตรวจสอบมาหมดแล้ว ดูเหมือนผู้รับผิดชอบของสกุลเห่อจะเสียชีวิตไปแล้ว ทั้งยังไม่ได้ทิ้งพินัยกรรมอะไรเอาไว้ แต่พวกสกุลเห่อก็มีลูกหลานหลายคน ต่างก็เอะอะเรื่องการแจกจ่ายทรัพย์สินมรดก สกุลเห่อในสภาพนี้น่ะเรียกได้ว่ามังกรไร้หัวหางก็ตีกันเอง ทั้งยังเสี่ยงต่อการถูกรวมจากตระกูลอื่น ๆอีกด้วย”นี่เป็นข่าวที่ฉีเซิ่งเทียนได้เริ่มสืบมาเมื่อเจ็ดโมงเช้า และใช้เวลาเพียงแค่ครึ่งชั่วโมงก็ตรวจสอบได้เกือบหมดแล้ว“อืม ตอนนี้ฉันไปที่่สกุลเห่อเลยดีกว่า ไปตรวจดูเสียหน่อย” พูดจบ เขาก็เหลือบมองไปยังอันอีหาน และก็ส่งสัญญาณให้เธอตามมาฉีเซิ่งเทียนเฝ้าดูอันโหรวที่เดินไปพร้อมกับจิ่งเป่ยเฉิน ทันใดนั้นก็รู้สึกโง่เขลาขึ้นมาอีกครั้งการตรวจสอบภาคสนาม อย่างน้อยก็ควรพาหลินจื่อเซี๋ยวไปด้วย แต่นี่เขากลับไม่ได้พาไป กลับเอาคนของแผนกวางแผนไปด้วยเนี่ยนะ?นี่มันต้องมีอะไรผิดปกติแน่ๆ มันผิดปกติจนเกินไปไม่ก็เขาต้องมีอะไรผิดปกติหรือไม่ก็ต้องคิดถึงลูกสาวของตระกูลอันคนนั้นจัดแน่ๆหากสายตาของคนอื่นดูก็ไม่เท่าไหร่หรอก แต่เมื่อใดที่ลูกสาวของตระกูลอันคนนั้นกลับมาแล้วล่ะก็!ก่อนที่จะไม่มีตระกูลอัน อันโหรวได้เคยไปเยี่ยมที่อุตสาหกรรมของสกุลเห่อมาก่อน ทั้งยังไปที่โรงงานของพวกเขามาแล้วด้วยเพียงแต่ช่วงเวลานั้น สกุลเห่อและสกุลอันต่างก็มีสายสัมพันธ์อันใกล้ชิด เธอยังเคยไ
