ี่มาสร้างปัญหาอีก
“ระเบิดออกไป” จิ่งเป่ยเฉินเลิกคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะออกคำสั่ง ผู้หญิงที่ไม่สำคัญแบบนั้น เขาจะไปสนใจทำไม
“เอ? ระเบิดเลยเหรอ?” ฉีเซิ่งเทียนเกือบตกจากเก้าอี้
“รู้ใช่ไหมว่าลูซี่เป็นใคร? เขาคือผู้หญิงที่มีหน้าอกขนาดใหญ่เลยนะ” ฉีเซิ่งเทียนบรรยายอย่างละเอียด เขารู้ดีว่าจิ่งเป่ยเฉินนั้นมีภาวะจำใบหน้าไม่ได้
จิ่งเป่ยเฉินขมวดคิ้วเมื่อได้ยินสิ่งที่ฉีเซิ่งเทียนพูด ทั้งยังได้ยินเสียงตะโกน จนในที่สุดก็เปิดประตูออก
“ฉันพาลูกสาวกลับบ้านก่อนนะคะ ขอบคุณประธานจิ่งที่เมตตา”
จิ่งเป่ยเฉินรีบวางสายทันที แต่ฉีเซิ่งเทียนนั้นได้ยินเสียงของเธอไปแล้ว ถึงแม้ว่าจะไม่ได้ยินรายละเอียดชัดเจน แต่เขาก็รู้ว่าตอนนี้จิ่งเป่ยเฉินอยู่กับอันอีหาน
เขาได้ยินเสียงชัดมาก ไม่มีทางฟังผิดแน่นอน
มันแย่ขนาดนั้นเลยเหรอ คิดไม่ถึงเลยว่าจิ่งเป่ยเฉินนั้นยังชอบอันโหรวอยู่ แต่นี่เป็นผู้หญิงที่ดูแก่เชียวนะ ทั้งยังมีลูกแล้วด้วย
“ใครอนุญาตให้คุณไปกัน?” เมื่อจิ่งเป่ยเฉินพูดจบ เขาก็หยิบโน้ตบุ๊กออกมาจากตู้เก็บของ ก่อนจะวางมันลงบนโต๊ะ
“ไม่ให้ไป แล้วให้ฉันมาที่นี่เพื่ออะไรคะ? อย่าลืมนะคะว่าพรุ่งนี้ฉันจะต้องส่งแผนให้กับคุณ”
จิ่งเป่ยเฉินเปิดโน๊ตบุ๊กและพูดออกไปตรง ๆ “ตอนนี้ก็ดึกแล้ว หนึ่งทุ่มกว่าแล้ว ทำที่นี่เถอะ ผมจะคอยดูให้เอง” เขาอยากจะรู้ว่าผู้หญิงคนนี้วางแผนได้ดีแค่ไหนกันเชียว คำสั่งซื้อล็อตใหญ่ที่หายไปของบริษัทจิ่งเมื่อปีที่แล้ว
