ด้วยความเอาใจ “เจ้าไปดูของขวัญเหล่านั้นเสียหน่อยว่ามีที่เจ้าไม่ชอบหรือไม่?”
“หากมีจะเป็นอย่างไร?” เฟิงหรูชิงถามด้วยรอยยิ้ม
“หากมีที่ไม่ชอบข้าก็จะเอากลับไป…ทุบใส่หงส์ขาว”
“…”
นี่เกี่ยวอะไรกับหงส์ขาว?
“กั๋วซือ” เฟิงหรูชิงยิ้มก้าวไปข้างหน้า “เจ้าให้ของมีค่าข้ามากมายเช่นนี้ ไม่กลัวว่าข้าจะใช้ของมีค่าทำให้พลังเพิ่มขึ้นอีกขั้นหรือ? ถึงตอนนั้นหากเจ้าเอาชนะข้าไม่ได้แล้ว…”
“เช่นนั้นเข้าอยากทำอะไรก็ย่อมได้ทั้งสิ้น”
“นอนกับเจ้าก็ได้?”
หนานเสียนเงียบไปชั่วครู่ “ที่จริงตอนนี้เจ้าอยากกดก็…”
คำสุดท้ายยังไม่ทันได้หลุดออกมาเฟิงหรูชิงก็เห็นชิงหลิงวิ่งเข้ามาจากด้านนอกประตูด้วยความรีบร้อน นางหอบหายใจเหงื่อเต็มหน้า
“องค์หญิง องค์หญิง ท่าน บ่าวเมื่อครู่ได้ยินว่า แม่ทัพใหญ่เขาบ้าไปแล้วเพคะ!”
เฟิงหรูชิงตกตะลึง “ท่านลุงบ้าไปแล้ว?”
“เมื่อวานตอนกลางดึกเขาก็บ้าไปทะเลาะกับท่านแม่ทัพเฒ่าตลอดทั้งถนนล้วนได้ยินกันหมด เขาพูดเรื่องพ่อค้าขายเหล่าอะไรนี่แหละเพคะ ท่านแม่ทัพน่าจะต้องการหาพ่อค้าขายเหล้าแล้วท่านแม่ทัพเฒ่าไม่พอใจกระมัง?”
สีหน้าเฟิงหรูชิงแข็งทื่อ เรื่องเหล้าพิเศษถูกท่านลุงรู้เข้าแล้ว?
ท่านลุงไม่สามารถปกปิดความลับได้สนิท
