ินตนาการได้!
บรรพจารย์เผ่าเยียเหลือบไปมองเยียจานพบว่า
ลูกหลานผู้นี้มีสีหน้าเต็มไปด้วยความตื่นเต้นในแววตา
เต็มไปด้วยความคลั่งไคล้เขาจึงเกิดความเข้าใจ
เมื่อนานมาแล้วมีผู้สูงส่งผู้หนึ่งกล่าวไว้ว่าเผ่าเยียสามารถกลายเป็นเผ่าแข็งแกร่งนิรันดรกาลได้และยังเป็นเผ่า
ที่แข็งแกร่งอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อนนั่นจึงเป็นเหตุผลที่เขาคอยช่วยเหลือลูกหลานมาโดยตลอดเขาเชื่อมั่นว่าวันนั้นจะต้องมาถึงเพียงแต่กาลเวลายาวนานเขาต้องผิดหวังมานับครั้งไม่ถ้วน
ครั้งนี้จะกลายเป็นจริงได้หรือไม่
เมื่อมองไปยังมรรคาจารย์อีกครั้งบรรพจารย์เผ่าเยีย
รู้สึกถึงพลังลึกลับที่ไม่อาจบรรยายได้จากเงาด้านหลังของเขา
ราวกับว่าไม่มีสิ่งใดในใต้หล้าที่สามารถเอาชนะเขาได้แต่พลัง
นี้กลับไม่ได้เผยออกมาอย่างใจอหัง
‘ขี้ขลาดเกินไปแล้ว’
เจียงฉางเชิงคิดเงียบๆว่าอีกฝ่ายคงหนีออกจากโลกเทพยุทธไปแล้วเขาย่อมไม่อาจตามออกไปได้เพราะตนเอง
มาเพื่อช่วยเหลือเป็นหลักโลกเทพยุทธต่างหากที่สำคัญ
เมื่อฟางเยียนล่าถอยก็ไม่มีผู้ใดมาก่อกวนเจียงฉาง
เชิงอีกส่วนเหล่าขันเบิกเนตรอัครยุทธที่รอดมาก่อนหน้านี้ก็หายไปจนไม่เห็นเงา
ณเวลาเดียวกันในตำหนักเมฆาม่วงร่างจริงของเจียงฉางเชิงฟื้นคืนสติ
แล้วและกำลังเฝ้าดูศึกในครั้งนี้เมื่อเห็นต้นไม้วิเศษเกล็ดทอง
ฉกท้องฟ้าของโลกเทพยุทธออกค่ายกลของโลกเทพยุทธถูกทำลายเนตรฟ้าดินไร้ขอบเขตของเขาก็สามารถติดตามร่างแยกไปสอดส่องได้แล้ว
‘โลกเทพยุทธนั้นแข็ง
