แกร่งจริงๆเหล่าอัครเทพยุทธ
เห็นได้ชัดว่าแข็งแกร่งกว่าขันเบิกเนตรอัครยุทธทว่าก็ยังไม่
ถึงขั้นต่างกันราวฟ้ากับเหว’
เจียงฉางเชิงคิดเงียบๆขณะเดียวกันในใจก็อดชื่นชมความแข็งแกร่งของโมวังจักรพรรดิเทพมหาวัฏสวรรค์และบรรพจารย์กำเนิดพิสดารไม่ได้บรรพจารย์กำเนิดพิสดารประหนึ่งภูตผีผู้ฝึกยุทธยาก
ที่จะจับตามองทุกหนแห่งที่เขาผ่านเหล่าผู้ฝึกยุทธล้วน
กลายเป็นศพแห้งเลือดลมถูกดูดจนหมดสิ้นส่วนจักรพรรดิเทพมหาวัฏสวรรค์กลับเต็มไปด้วยความอหังการเจ้าหมอนี่ถึงกับกดข่มอัครเทพยุทธพร้อมกันถึงสองคน!
เมื่อเขาสู่สภาวะการต่อสู้พลังอำนาจของจักรพรรดิเทพมหาวัฏสวรรค์กลับน่าหวาดหวั่นอย่างประหลาด
กระบวนท่าล้วนเปี่ยมไปด้วยพลังข่มเหงสรรพสิ่งโมวังร่วมมือกับเหล่าสาวกลัทธิโบราณโดยใช้ศาสตร์โบราณแยกสนามรบออกจากกันทำให้ผู้ฝึกยุทธระดับสูงไม่สามารถรวมกลุ่มต่อสู้ได้
‘แต่เพียงแค่นี้พวกเขาอยากจะเอาชนะก็เป็นเรื่องที่ยากมากแล้ว!’
เจียงฉางเชิงแอบสงสัยฝั่งพวกเขามีไส้ศึกจากโลกเทพยุทธอยู่โมวังจะตัดสินใจเช่นไร
เขารู้สึกว่าโมวังยังมีไพ่ตายอีกมากในการศึกครั้งนี้เจียงฉางเชิงตั้งใจจะแสดงให้เห็นถึงพลัง
ที่ยิ่งใหญ่ของวิถีเซียนแต่ก็ไม่ต้องการตกเป็นเป้าของทุกฝ่าย
หากพวกโมวังพ่ายแพ้ร่างแยกของเขาย่อมไม่เข้าร่วมต่อสู้
แบบยืดเยื้อเป็นแน่แต่หากพวกโมวังสามารถเอาชนะได้เช่นนั้นร่างแยก
ของเจียงฉางเชิงก็จะไม่ออมมืออาจถึงขั้นใช้วิชาฟ้าดินสิ้นสลาย!
สายตาเจียงฉา