ือนเคย แววตาของความสุขก่อขึ้นอย่างลางๆ
ทันใดนั้นเอง…
เสียงดังปัง ประตูถูกเปิดออก
เฟิงเทียนอวี้เดินเข้ามา
ได้เห็นเข้ากับเฟิงหรูชิงลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนของเขา กำลังดันชายคนหนึ่งชิดกำแพง และทำในสิ่งที่ไม่อาจหาคำใดมาบรรยายสิ่งที่เกิดขึ้นได้
ราวกับโดนตีแสกหน้า เฟิงเทียนอวี้สีหน้าเปลี่ยนไปอารมณ์ของเขาขุ่นมัวทันที ราวกับว่ามีพายุฝนก่อตัวอยู่บนหัวเขา
…
เมื่อครู่นั้นหนานเสียนรู้สึกได้ว่าเฟิงหรูชิงใช้การจูบเป็นข้ออ้างในการนำพลังวิเศษของนางถ่ายโอนเข้าไปภายในร่างของเขา เยียวยาวิญญาณหลักของเขาที่ได้รับบาดเจ็บ
เขารู้ดีว่า เฟิงหรูชิงรู้ว่าเขาไม่ยอมบอกเรื่องที่วิญญาณหลักได้รับบาดเจ็บให้นางรู้แน่ ดังนั้นนางจึงไม่ถามอะไร ใช้วิธีจัดการในแบบของนาง
แววตาของหนานเสียนที่ดู อบอุ่น พร้อมรอยยิ้มจางๆ มองไปที่ใบหน้าที่แสนงดงามของหญิงสาว
ทันใดนั้น หนานเสียนสัมผัสพลังงานที่อึมครึมที่แผ่นซ่านอยู่ข้างๆ มานาน เขาจึงหันไปมอง วินาทีนั้น ใบหน้าที่โกรธกริ้วปรากฏขึ้นในดวงตาของเขา
เฟิงหรูเองก็สัมผัสได้ถึงบางสิ่ง นางเลียริมฝีปากเหมือนยังจูบไม่หนำใจ ก่อนจะค่อยๆ หันหน้ามา
ทันใดนั้นเอง ร่างกายของนางก็ชะงักทันที
เดิมทีนางนึกว่าฝูเฉินกับชิงหานกลับมาแล้ว นางกำลังเคลิบเคลิ้มอยู่จึงไม่ได้สังเกตคนที่ยืนอยู่ข้างๆ ตอนนี้ถึงได้รู้ว่า คนที่เข้ามานั้นคือเฟิงเทียนอวี้
“หนานเสียน!!!” เฟิงเทียนอวี้เดือดจัด “ข้าเคารพเจ้าในฐานะกั๋วซือ มองว่
