าเจ้ามีพรสวรรค์และกำลังความสามารถที่กล้าแกร่ง ปกติให้ความเกรงใจกับเจ้า คิดไม่ถึงเลย ว่าเจ้าจะเลวทรามชั่วร้ายได้ถึงขั้นลักพาตัวลูกสาวข้ามาเช่นนี้!”
“เสด็จพ่อ!” เมื่อเห็นเฟิงเทียนอวี้ที่กำลังโกรธจัดกำลังจะหาเรื่องหนานเสียน เฟิงหรูชิงก็รีบไปขวางหน้าเขาไว้ “หม่อนฉันอธิบายได้ จริงๆ แล้วคือ…”
เฟิงเทียนอวี้หายใจแรง เขาพยายามข่มความโกรธไว้ ก่อนที่จะหันกลับมา ยิ้มแย้มเอ็นดูเหมือนเก่า
“ชิงเอ๋อร์ บอกพ่อมาว่าชายชั่วคนนี้ลักพาตัวเจ้ามาใช่หรือไม่ เจ้าไม่ต้องกลัว ไม่มีใครรังแกลูกสาวพ่อได้!”
เฟิงหรูชิงหน้าไม่สบอารมณ์
เสด็จพ่อ ท่านไม่เห็นหรือว่าเมื่อครู่ข้าเป็นคนกดกั๋วซือไว้
“เสด็จพ่อ คิดว่ากั๋วซือเป็นอย่างไร”
“อืม เทียบกับหลิ่วอวี้เฉินไอ้ทุเรศนั่น เขาแข็งแกร่งกว่าเป็นร้อยเท่า”
“อย่างนั้น เสด็จพ่อคิดว่า ถ้าเขามาเป็นลูกเขยพ่อจะเป็นอย่างไร”
เฟิงเทียนอวี้หน้าตาเหยเก ไอ้หมอนี่น่ะหรือ ที่มาลักพาตัวลูกสาวเขาไปเนี่ยนะ!
“พ่อไม่เห็นด้วย เจ้าได้รับบาดเจ็บมาแล้วครั้งหนึ่ง พ่อจะไม่ยอมให้ใครมีโอกาสได้ทำร้ายเจ้าอีก!”
……………………….
