ตอนที่ 391 ฉินเฉิน (4)
ในใจเฟิงหลานสัมผัสได้ ฮ่องเต้แคว้นหลิวอวิ๋นผู้นี้คลั่งรักเสียจริง
น่าหลานฮองเฮาตายไปนานหลายปีแล้วพระองค์ก็ยังคิดถึงไม่เคยลืม จนถึงตอนนี้ก็มีเฟิงหรูชิงกับเฟิงหรูซวงเป็นลูกสองคน
“ฝ่าบาทโปรดวางพระทัย หม่อมฉันจะพาพวกนางจากไปอย่างปลอดภัยเพคะ”
เฟิงหลานเห็นเฟิงเทียนอวี้ตัดสินใจแล้วก็ไม่ได้เกลี้ยกล่อมอีก หันหลังเตรียมจากไป
ตอนนี้ทั้งเมืองหลวงล้วนกำลังลำบาก จวนแม่ทัพจะต้องถูกรุกรานด้วยแน่ นางต้องรีบใช้เวลาทุกวินาทีเพื่อไปช่วยคน!
ในตอนนี้เองด้านนอกตำหนักหย่างซินก็มีเสียงเฉยเมยแต่ราวกับดังกึกก้องอยู่ในหูดังขึ้น
“ในเมื่อหอแห่งแรกยื่นมือเข้ามายุ่งเรื่องนี้แล้วเจ้าก็ต้องอยู่ด้วย”
ร่างเฟิงหลานแข็งทื่อ สายตานางมองออกไปด้านนอกตำหนักก็เห็นร่างหลายร่างปรากฏขึ้นตรงหน้านาง
“หลิงอู่ห้าคน?” สีหน้าเฟิงหลานเปลี่ยนเป็นไม่น่ามองทันที
ไม่ได้บอกว่าหลิงอู่ของสี่แคว้นล้วนไปที่ประตูเมืองหรือ? เหตุใดในวังยังมีหลิงอู่เข้ามาหลายคนได้อีก?
หรือว่า…เป็นคนของพรรคเภสัชเทพ?
ไม่! ไม่น่าจะใช่ คนพรรคเภสัชเทพก็ไม่กล้าฝ่าฝืนกฎโดยไม่ได้รับอนุญาต คนผู้นั้นหลบซ่อนมานานหลายปีไม่ได้ลงมือกับเฟิงเทียนอวี้ คงจะเกรงกลัวกฎนั่น
ดังนั้นเขาไม่มีทางให้คนพรรคเภสัชเทพลงมือ มิเช่นนั้นหากทิ้งด้ามจับ[1]ไว้ชีวิตของเขาจะต้องถูกทำลาย!
“เป็นเจ้า?”
แค่กแค่ก!
เฟิงเทียนอวี้ไอสำลักเลือดออกมา สายตาของเขามองไปทางชายวัยกลางคนหนึ่งในน
