ั้นนิ่งค้าง “เจ้าคือ…หลินอีโย่ว?”
ตอนแรกเขายังเป็นองค์ชายออกไปข้างนอกกับเยียนเอ๋อร์ พบกับนายน้อยตระกูลหลินที่มึนเมาผู้นี้ที่ตลาด
หลินอีโย่วไม่รู้ว่าเขามีฐานะเป็นองค์ชายกลับเห็นเยียนเอ๋อร์ก็เกิดรักแรกพบ เข้ามายั่วยุ
ผลปรากฏด้วยความโกรธเขาจึงตีหลินอีโย่วจนเกือบตาย
คิดไม่ถึงว่าเขาจะถึงระดับหลิงอู่แล้ว…
เฟิงเทียนอวี้หรี่ตาลง “เจ้าก็ใช้ยาต้องห้าม?”
หลินอีโย่วหัวเราะเยาะ “เฟิงเทียนอวี้ ตอนนั้นเจ้าดูหมิ่นข้าเช่นนั้นเคยคิดหรือไม่ว่าจะมีวันหนึ่งที่ข้าจะเหยียบอยู่เหนือหัวเจ้า?”
เฟิงเทียนอวี้ท่าทีสงบนิ่ง นอกจากตกใจในตอนแรกแล้วก็ไม่มีอารมณ์ใดอีก
หลินอีโย่วคนเดียวเขาไม่เอามาอยู่ในสายตา ที่เขากลัวมีเพียงพรรคเภสัชเทพ!
“แม่นางเฟิง” เฟิงเทียนอวี้ยิ้มอย่างจนใจ “วันนี้ข้าทำให้เจ้าลำบากแล้ว”
เฟิงหลานขมวดคิ้ว
ในบรรดาหลิงอู่เหล่านี้มีคนถึงขั้นสูงสุดแล้ว นางคนเดียวเกรงจะไม่ใช่คู่ปรับ
หากคุณชายอยู่ก็คงดี…
คุณชายไม่อยู่เหล่าผู้เฒ่าอยู่ก็ยังดี แต่กลับมีพวกนางไม่กี่คนไม่อาจปกป้องแคว้นหลิวอวิ๋นนี้ได้
หลิวหรงเจ็บจนเหงื่อเย็นไหลอาบ นางมองเฟิงหลานด้วยความเกลียดชัง “ฆ่านาง ฆ่าผู้หญิงคนนี้ซะ!”
“เจ้าหุบปาก!” หลินอีโย่วสะบัดฝ่ามือไป
หลิวหรงยังไม่ทันฟื้นคืนก็ถูกพัดกระเด็นลงพื้นกระอักเลือดหน้าซีดขาว
“เจ้ากล้าตีข้า?” แววตาหลิวหรงเต็มไปด้วยความโกรธ “ข้าคือผู้หญิงของคุณชาย เจ้ากล้าตีข้า?”
“แค่คนไร้ประโยชน์เท่านั้น ผู้หญิ
