งเช่นเจ้าสำหรับคุณชายแล้วมีหรือไม่มีก็ได้”
ยิ่งหลิวหรงที่เป็นผู้หญิงที่แต่งงานแล้วด้วย คุณชายเพียงแค่เห็นนางใช้ประโยชน์ง่ายก็เท่านั้นไม่ใช่ไม่มีนางไม่ได้เสียหน่อย
หลังจากหลินอีโย่วพูดจบก็ชักดาบในมือออกมาแล้ว พริบตาเดียวก็มาถึงหน้าเตียง
เฟิงหลานขยับตัวเข้าหยุดฝีเท้าหลินอีโย่วเอาไว้ นางยกดาบขึ้นรับผลักดันจนหลินอีโย่วถอยหลังไปหลายก้าว
…………………….
ตอนที่ 392 ฉินเฉิน (5)
และหลิงอู่คนอื่นๆ ก็เริ่มขยับ…หอแห่งแรกคนอื่นยังไม่ถึงแม้หลิงอู่ย่อมไม่ใช่คู่ปรับของคนเหล่านี้ เพียงครู่เดียวก็ล้มเกลื่อนพื้นเลือดสีแดงย้อมวังหลวง แม้แต่แสงอาทิตย์ยังเจิดจ้ากว่าที่ผ่านมา
“สมควรตาย!” เฟิงหลานกัดฟันกรอด เป็นเช่นนี้ต่อไปไม่ใช่เพียงแต่จะปกป้องคนอื่นไม่ได้ แม้แต่ชีวิตตัวเองก็ยังต้องมาทิ้งไว้ที่นี่
อาศัยตอนที่เฟิงหลานสนใจอย่างอื่นหลิงอู่อีกคนหนึ่งก็จู่โจมเข้ามาฝ่ามือปะทะเข้าที่บริเวณไหล่ของเฟิงหลาน
ร่างของนางเซถลาไปฝืนเอาไว้จึงจะไม่ล้มลงพื้น
“แม่นางเฟิง เจ้าไม่ต้องสนใจข้า” เฟิงเทียนอวี้เอ่ยเสียงเรียบ “ด้วยพลังของเจ้าจะออกไปไม่ใช่ปัญหายิ่งพวกเขามาเพื่อข้าโดยเฉพาะแล้วด้วย เจ้าไปเถอะ ไม่มีความจำเป็นต้องเสียสละ”
เขาไม่เข้าใจว่าเหตุใดหอแห่งแรกจึงต้องช่วยเขา แต่เขารู้ว่าเขาต้องตายอย่างไม่ต้องสงสัย ไม่มีความจำเป็นต้อง…ทำให้คนที่ไม่เกี่ยวข้องต้องเดือดร้อน
และเขาเฟิงเทียนอวี้ไม่เคยกลัวตาย
สิ่งเดียวที่วางไม่ลงก็คือชิงเอ๋
