ก้มหน้าเขิน “ข้าจะตามไปอยู่กับเจ้า ตกลงกันแล้วมิใช่หรือ ข้าจะจ่ายค่าเช่าบ้านให้เจ้าด้วย”
เฟิงหรูชิงยักคิ้ว “ข้าแค่พูดว่าขอคิดดูก่อน เพราะว่าข้าไม่รู้จักที่มาที่ไปของเจ้า เกิดเจ้าคิดทำร้ายข้าขึ้นมา…”
ถังอิ่นร้อนใจ นางแหงนหน้าขึ้นอีกหน ใบหน้ามอมแมมของนางแสดงความกระวนกระวาย
“ไม่มีทาง ข้าไม่มีทางทำร้ายเจ้า”
เฟิงหรูชิงมองดูถังอิ่นอย่างใคร่ครวญ
เด็กคนนี้เป็นคนซื่อๆ แถมยังหลอกง่าย คิดอะไรก็แสดงออกผ่านสีหน้าหมด ทั้งโง่ทั้งซื่อบื้อ ต่อให้ถังอิ่นคิดทำร้ายนาง แต่ระดับสติปัญญาของถังอิ่นนั้นคงไม่มีทางทำอะไรนางได้
“รอกลับไปถึงก่อน ข้าจะดูว่าเจ้าจะจ่ายให้ข้าอย่างไร กลับถึงเมืองหลวงแล้วค่อยว่ากัน”
การเดินทางครั้งนี้ของนางกินเวลาหลายเดือน เกรงว่าเสด็จพ่อของนางคงร้อนใจเจียนบ้าแล้ว
ตอนนี้เฟิงหรูชิงจึงอยากกลับบ้านใจแทบขาด นางหันหน้ากลับแล้วมุ่งไปยังเมืองหลวงต่อ ไม่เสียเวลาพูดคุยกับถังอิ่นอีก
ตอนที่ 288 ความสงสัยของผู้คน (4)
แคว้นหลิวอวิ๋น
ตำหนักเป่าเหอในวังหลวง
นางระบำทั้งหลายต่างร่ายรำเพื่อความสุขสวัสดิ์แห่งบ้านเมือง นางระบำชุดแดงโบกสะบัดชายแขนเสื้อ ดูน่าประทับใจ
ในตำหนักเป่าเหอ บรรดาอาคันตุกะกำลังชมความงามของนางระบำ แววตาเต็มไปด้วยความชื่นชม มีเพียงเฟิงเทียนอวี้เท่านั้นที่อยู่ไม่เป็นสุข เขาหน้านิ่วคิ้วขมวด พูดกระซิบถามขันทีที่ยืนอยู่ข้างๆ
“ยังไม่รู้เบาะแสของชิงเอ๋อร์อีกหรือ”
ก่อนชิงเอ๋อร์จะจากไป นาง
