กแล้ว อีกไม่ช้าพวกเขาก็จะกลับมา”“น้าหรง ท่านพ่อยอมให้ท่านมาตลอด ถึงไม่บอกฐานะของท่านกับท่าน” ถังอวี้ถอนใจเบาๆ แววตาสงสารจับใจ “ท่านถูกสามีหย่า ถึงมาอยู่ในตระกูลถัง ท่านดูสิ ที่อยู่ในอ้อมอกท่านคือลูกสาวท่านหรือเปล่า”หรงเยียนก้มหน้ามอง ความเจ็บปวดปะทุขึ้นมาในห้วงสมอง เจ็บเสียจนนางหน้าซีดเซียว มือข้างหนึ่งจับหัวแน่น สายตาเลือนลางมองไม่ชัด กัดริมฝีปากจนเป็นแผลคิดไม่ออก นางคิดอะไรไม่ออกทั้งนั้น!นางถูกทิ้งอย่างนั้นหรือ ถูกสามีกับลูกทอดทิ้งแล้วหรือไม่รู้เพราะอะไร นางมักรู้สึกว่า นางจะไม่ถูกทิ้งกัน“น้าหรง” ถังอวี้รีบเดินไปข้างกายหรงเยียน ประคองร่างอีกฝ่ายไว้ เอ่ยเสียงอ่อนโยนและอบอุ่นราวกับสายลม “ท่านวางใจเถอะ ไม่ว่าท่านจะเปลี่ยนแปลงไปเป็นอย่างไร ไม่ว่าใครจะทำอย่างไรกับท่าน ข้ากับท่านพ่อจะไม่ทอดทิ้งท่าน ในใจข้า ท่านเป็นเสมือนท่านแม่ของข้า”‘ท่านแม่’สองคำนี้ทำเส้นสมองของหรงเยียนขาดผึง ร่างกายนางเอนไปด้านหลัง ล้มลงในอกถังอวี้“เจ้าอาศัยอยู่ในตระกูลถังมาสิบปีเต็มๆ ท่านพ่อเห็นว่าเจ้าชอบดอกมู่หลาน จึงปลูกดอกมู่หลานทั่วเขาด้านหลังอย่างไม่เสียดายเลยสักนิด ส่วนข้า…ข้าเอาใจเจ้ามาสิบปีแล้ว ตอนนี้นอกจากข้าแล้วใครจะเรียกเจ้าท่านแม่อีก เจ้ากลับใจคอคับแคบ ทั้งๆ ที่มียาวิเศษระดับห้า แต่กลับให้ยาวิเศษระดับสามแก่ข้าเท่านั้น!”……………………
ตอนที่ 228 หญิงเสียสติ (1)
หลังเขา
หมอกขาวปกคลุ้มดุจแดนสวรรค์ในเมืองมนุษย์
ท
