ี บางทีเขาอาจรับได้ ไม่ยากเหมือนตอนนั้น“อวี้เฉิน!” ถานซวงซวงเห็นสายตาหลิ่วอวี้เฉินจับจ้องที่เฟิงหรูชิง นางร้อนรนขบริมฝีปากแน่น น้ำตาคลอขึ้นในกระบอกตา “ท่านไม่ต้องการข้าแล้ว…ใช่หรือไม่”น้ำเสียงนางน้อยใจและน่าสงสาร หลิ่วอวี้เฉินได้สติกลับมาในที่สุด จริงสิ ไม่ว่าเฟิงหรูชิงจะเปลี่ยนไปเป็นไหน คนที่เขารักที่สุดก็คือซวงเอ๋อร์ ซวงเอ๋อร์ทุ่มเทเพื่อเขามากเหลือเกิน เขาจะทิ้งนางได้อย่างไร เรื่องพรรค์นี้เขาหลิ่วอวี้เฉินทำไม่ได้เด็ดขาด!“องค์หญิง” มุมปากของหลิ่วอวี้เฉินยิ้มขมขื่นจางๆ “ท่านมาหาข้ากับซวงเอ๋อร์หรือ”เฟิงหรูชิงมองอีกฝ่าด้วยความแปลกใจ ใบหน้านางเต็มไปด้วยความฉงนสงสัย“ข้ามาหาเจ้ากับถานซวงซวงหรือทำไม…ข้าถึงไม่รู้เลย”หว่างคิ้วของหลิ่วอวี้เฉินลังเล เขารู้สิ่งที่เขาเคยทำต่อเฟิงหรูชิงมันมากเกิดไปจริงๆซ้ำยังเกือบ…บีบนางจนตาย หากนางแค้นเขา ก็เป็นเรื่องสมควร“องค์หญิง ข้ารู้ว่าท่านแค้นซวงเอ๋อร์ แต่ว่าซวงเอ๋อร์ก็ได้รับผลตอบแทนอย่างใหญ่หลวงไปแล้ว ข้าหวังเพียงแค่ท่านจะไม่แค้นพวกเราอีก”เฟิงหรูชิงมองหลิ่วอวี้เฉินด้วยสีหน้าสงบ น้ำเสียงของนางเรียบจนฟังไม่ออกว่ามีอารมณ์ใดๆ แฝงอยู่“หลิ่วอวี้เฉิน เจ้าผิดแล้ว ข้าไม่เคยแค้นเจ้ามาก่อน เมื่อก่อนไม่ ตอนนี้ก็ไม่เช่นกัน”นางแค้นเฟิงหรูซวงและหลิวหรง ทั้งแค้นคนทั้งหมดในตระกูลหลิวเพียงเพราะโศกนาฎกรรมของเจ้าร่างเป็นเพราะพวกนางก่อขึ้น ที่มากกว่านั้น ตระกูลหลิวนั่น…บางท
