ีอาจเกี่ยวพันกับการตายของเสด็จแม่สำหรับหลิ่วอวี้เฉินและถานซวงซวง นางไม่เคยแค้นมาก่อนเดิมทีสองคนนี้ก็รักกัน เป็นเจ้าร่างที่ดึงดันเข้าไปแทรกกลาง ทำให้ทั้งสองได้รับความมลำบากแต่ว่า…เจ้ามอบร่างชีวิตให้พวกเขาไปแล้ว ดังนั้นเฟิงหรูชิงไม่แค้นพวกเขา ทั้งไม่มีทางรู้สึกผิดต่อพวกเขาเช่นเดียวกันอย่างไรเสียหย่าก็หย่าแล้ว พวกนางต่างแต่งงานใหม่ได้ เรื่องราวภายหน้า ไม่เกี่ยวอะไรกับนางเลยสักน้อย นับตั้งแต่นางมายังแผ่นดินแห่งนี้ก็ตัดสินใจแล้ว นับจากนี้ไปต่างคนต่างเส้นทาง ไม่จำเป็นต้องคบค้าสมาคมกันอีกหากมิใช่เพราะ…ทั้งๆ ที่ทุกครั้งหลังจากนางไม่เห็นพวกเขาอยู่ในสายตา พวกเขายังโง่งมกัดนางไม่เลิก นางไม่มีทางออกคำสั่งทำร้ายถานซวงซวง และไม่มีทางบีบถานไท่ฟู่เข้าราชสำนักแล้วริบตำแหน่งเขานางไม่หาเรื่องคนอื่นก่อน คนอื่นก็อย่าคิดหาเรื่องนาง! ในเมื่อเลือกหาเรื่องนางแล้ว อย่างนั้นนางก็หาใช่ลูกพลับอ่อนนิ่ม ให้คนบีบได้!“ท่านไม่แค้นข้า!” หลิ่วอวี้เฉินตะลึงงัน น้ำเสียงไม่อยากเชื่อ “ท่านจะไม่แค้นข้าได้อย่างไรกัน ทุกครั้งท่านทำกับซวงเอ๋อร์อย่างนั้น ไม่ใช่เพราะแค้นพวกเราหรือ”เฟิงหรูชิงคลี่ยิ้ม ยิ้มงดงามราวกับแสงอาทิตย์ในยามวสันต์[1] ทำให้โลกทั้งใบสว่างไสวขึ้นมา………………
ตอนที่ 216 ความตกใจของหลิ่วอวี้เฉิน (2)
หลิ่วอวี้เฉินไม่สนใจคำพูดของถานซวงซวง เขาจับจ้องใบรูปโฉมของเฟิงหรูชิงเขม็ง…
หาก…หากเฟิงหรูชิงลดไขมันลงไปได้ไวกว่านี้
