หน่อย บางทีระหว่างเขากับนางคงไม่ดำเนินมาถึงจุดจุดนี้
ทำไม…ต้องเป็นตอนนี้ด้วย ในยามที่พวกเขาเหมือนน้ำกับไฟ นางปรากฏตัวต่อหน้าเขาด้วยท่าทีเช่นนี้ จงใจทำให้เขาเสียใจ รู้สึกผิดใช่หรือไม่
ใช่ นางทำสำเร็จแล้ว!
เขาเสียใจจริงๆ !
บางทีตั้งแต่เริ่มแรกที่ได้พบความเปลี่ยนแปลงของเฟิงหรูชิง เขาก็สมควรเข้าใจว่า สตรีเบื้องหน้านี้ ไม่เป็นอันธพาลชอบก่อเรื่องไปทั่วที่รบเร้าติดพันเขาอีกแล้ว
แต่ทุกครั้งที่เห็นก้อนเนื้อบนร่างเฟิงหรูชิงสั่นกระเพื่อม เขาขยะแขยงไม่อยากเข้าใกล้
หากนางเป็นเช่นนี้แต่แรก บางที บางทีเขาอาจรับได้ ไม่ยากเหมือนตอนนั้น
“อวี้เฉิน!” ถานซวงซวงเห็นสายตาหลิ่วอวี้เฉินจับจ้องที่เฟิงหรูชิง นางร้อนรนขบริมฝีปากแน่น น้ำตาคลอขึ้นในกระบอกตา “ท่านไม่ต้องการข้าแล้ว…ใช่หรือไม่”
น้ำเสียงนางน้อยใจและน่าสงสาร หลิ่วอวี้เฉินได้สติกลับมาในที่สุด จริงสิ ไม่ว่าเฟิงหรูชิงจะเปลี่ยนไปเป็นไหน คนที่เขารักที่สุดก็คือซวงเอ๋อร์ ซวงเอ๋อร์ทุ่มเทเพื่อเขามากเหลือเกิน เขาจะทิ้งนางได้อย่างไร เรื่องพรรค์นี้เขาหลิ่วอวี้เฉินทำไม่ได้เด็ดขาด!
“องค์หญิง” มุมปากของหลิ่วอวี้เฉินยิ้มขมขื่นจางๆ “ท่านมาหาข้ากับซวงเอ๋อร์หรือ”
เฟิงหรูชิงมองอีกฝ่าด้วยความแปลกใจ ใบหน้านางเต็มไปด้วยความฉงนสงสัย
“ข้ามาหาเจ้ากับถานซวงซวงหรือทำไม…ข้าถึงไม่รู้เลย”
หว่างคิ้วของหลิ่วอวี้เฉินลังเล เขารู้สิ่งที่เขาเคยทำต่อเฟิงหรูชิงมันมากเกิดไปจริงๆ
ซ้ำยังเกื