ได้ยินว่าอาหารบำรุงสุขภาพพวกนี้ได้ผลดีนัก จะต้องช่วยแผลเจ้าได้มากแน่”
ถานซวงซวงพยักหน้าน้อยๆ พร้อมกับรอยยิ้มบาง ปล่อยให้หลิ่วอวี้เฉินโอบร่างของนางเข้าไปในหอแห่งแรก
หลิ่วอวี้เฉินไม่ได้เห็นเลยว่าในตอนที่เขาละสายตาออกมานั้น รอยยิ้มบนใบหน้าของถานซวงซวงก็หายไป ถูกแทนด้วยความร้ายกาจอาฆาตพยาบาทและโหดร้าย ราวกับอสรพิษตัวหนึ่ง
เพียงไม่นานคนของหอแห่งแรกก็นำพวกเขาเข้าไป แน่นอนว่าหลิ่วอวี้เฉินไม่ได้จองที่นั่งชั้นพิเศษไว้ล่วงหน้า ก็ย่อมต้องนั่งที่นั่งในโถงใหญ่
แต่ว่าขอเพียงได้ทานอาหารบำรุงสุขภาพให้บาดแผลของถานซวงซวงฟื้นฟู ต่อให้เป็นห้องโถงเขาก็ยอม
………………………….
ตอนที่ 212 ถานซวงซวงกับสุนัขห้ามเข้า (2)ทว่า…หลังจากหลิ่วอวี้เฉินได้ยินราคาอาหารที่เสี่ยวเอ้อร์[2]แจ้งสีหน้าก็เปลี่ยนไป“พวกเจ้าหอแห่งแรกคิดจะปล้นกันหรือไร? ซุปบำรุงเลือดถ้วนหนึ่งถึงแสนตำลึง? แล้วยังนั่นอะไร…ก็แค่ยาใส่ขาหมูเท่านั้นกลับขายสองแสนตำลึง? พวกเจ้าเหตุใดไม่ไปปล้นเลยเล่า?”หลิ่วอวี้เฉินโมโหจัดอย่างไรเสียตระกูลหลิ่วก็ยังอยู่ใต้การดูแลของท่านพ่อ และปกติแล้วเงินออมที่เขาสามารถใช้ได้ก็ไม่มาก รวมกันแล้วแค่ห้าแสนตำลึง ตอนนี้แค่อาหารสองจานก็ใช้ไปแล้วค่อนหนึ่ง?เสี่ยวเอ้อร์เหลือกตามองบน “คุณชายท่านนี้หากทานไม่ไหวยังจะมาร้านเราอีกทำไม? นี่เป็นคำสั่งของท่านผู้เฒ่า หากถานซวงซวงแห่งตระกูลถานมาให้ใช้ราคานี้เก็บค่าอาหาร ถ้าไม่ไหวก็ออกไป!”“เจ้า…” ห