ท่านหอแห่งแรก…ตั้งเป้ามาที่ข้า?”
เสี่ยวเอ้อร์ยิ้มเย็นตอบ “เดิมทีคุณชายของพวกเราได้พูดไว้แล้ว สุนัขกับถานซวงซวงห้ามเข้า แต่คุณชายรู้สึกว่าเช่นนี้เป็นการดูถูกสุนัขเกินไป ต่อมาก็คิดว่าเงินมาถึงหน้าประตูแล้วเหตุใดจะไม่รับ? ก็เลยตั้งกฎนี้ขึ้น!”
ร่างของถานซวงซวงโอนเอนจนเกือบจะล้มลงกับพื้น
ตั้งเป้ามาที่นางเช่นนี้ไม่ได้มีเพียงผู้เฒ่าหอแห่งแรก? ยังมีคุณชายลึกลับนั่นอีก?
นางไปทำผิดต่อเขาที่ใดกัน ถึงได้มาดูถูกนางที่เป็นเพียงหญิงสาวอ่อนแอคนหนึ่ง?
สุนัขกับถานซวงซวงห้ามเข้า
หึหึ ชีวิตนี้นางไม่เคยได้รับความอยุติธรรมเช่นนี้มาก่อน!
“พวกเจ้าหอแห่งแรกโอหังเกินไปแล้ว!” ได้เห็นท่าทีน้อยเนื้อต่ำใจของถานซวงซวงแล้วหลิ่วอวี้เฉินก็โกรธแค้น
ปึ้ง!
เพียงตบโต๊ะดังขึ้นแววตามีไฟแห่งความโกรธแค้นเผาไหม้อยู่ ถานซวงซวงของเขาอ่อนโยนเชื่อฟังเช่นนี้ เหตุใดจึงมักมีคนหาเรื่องนาง
เฟิงหรูชิงก็เป็นเช่นนี้ แล้วยังคุณชายหอแห่งแรกก็เป็นเช่นนี้อีก!
การกระทำของหลิ่วอวี้เฉินดึงดูดสายตาเหล่าผู้คนในโถงใหญ่
สามารถเข้ามาในหอแห่งแรกได้มีแต่คนรวยทั้งสิ้น ฉะนั้นไม่มีใครไม่รู้จักหลิ่วอวี้เฉิน หลังจากที่เห็นเขากับถานซวงซวงปรากฎตัวที่นี่สายตาทุกคนก็มีความแปลกประหลาดใจ
ตั้งแต่ถานไท่ฟู่ถูกปลด เสนาบดีหลิ่วก็เอ่ยวาจาไว้ว่าชาตินี้จะไม่ยอมให้ถานซวงซวงเข้าบ้าน! คิดไม่ถึงว่าพริบตาเดียวลูกชายตระกูลหลิ่วก็พาสาวงามมายังหอแห่งแรกเสียแล้ว
แล้วยังม
