ิเศษพวกนั้นที่ดูหมิ่นเขา!
อกหลิวอวิ๋นเซียวกระเพื่อมไม่เป็นจังหวะ ฝ่ามือถูกกำแน่นจนขึ้นรอย ดวงตาสูงอายุคู่นั้นแสดงออกถึงความโกรธเกรี้ยวและไม่ยอมรับ หมัดกำแน่นไม่ยอมปล่อย!
“ท่านพ่อ!” แววตาหลิวเฝ่ยแฝงด้วยความผิดหวัง “ท่านสำเร็จหลิงอู่แล้วแท้ๆ เหตุใดยังเหมือนเมื่อก่อน…”
ขี้ขลาดหวาดกลัว?
‘เพี๊ยะ!’ หลิวอวิ๋นเซียวตบหน้าหลิวเฝ่ยอย่างแรง ท่าทีราวกับว่าหลิวเฝ่ยฆ่าฮูหยินของเขาอย่างไรอย่างนั้น เต็มไปด้วยความเคียดแค้น
“เจ้าจะเข้าใจอะไร ถ้าไม่ใช่เพราะฉินเฟยหยางตาแก่นั่นสำเร็จหลิงอู่แล้ว เจ้าคิดว่าข้าจะทนเก็บความโกรธเอาไว้หรือ? ข้าขี้ขลาด แต่ก็เพราะความขี้ขลาดข้าจึงมีชีวิตอยู่มาจนถึงวันนี้ ท่านผู้นั้นถึงได้เลือกตระกูลหลิวของพวกเรา!”
……………………………
ตอนที่ 190 เข้าใจผิดใหญ่โต (2)เขารู้จักคาดการณ์เมื่อใดควรจะก้าวไปอยู่ข้างหน้าอย่างแข็งแกร่ง เมื่อใดควรจะหดหัวเข้ากระดอง เขารู้ดีทั้งหมดหากเห็นแก่หน้าตาศักดิ์ศรีเกินไป บางทีเขาอาจตายไปไม่รู้กี่ครั้งแล้ว!แววตาของหลิวเฝ่ยแฝงด้วยความผิดหวังท่านพ่อไม่กล้าลงมือกับหมาป่าสีขาว กลัวองค์หญิงจะหาเรื่องเขา ดังนั้นเขาจึงนำความไม่พอใจทั้งหมดมาลงที่เขา?ตั้งแต่เล็กจนโต หากท่านพ่อถูกทำให้น้อยเนื้อต่ำใจมาจากข้างนอก ไม่กล้าต่อต้าน ก็จะ…มาระบายอารมณ์ที่เขา!ชีวิตเช่นนี้เขารับมามากพอแล้ว!“ท่านพ่อ ข้าไม่รู้ว่าท่านกำลังกลัวอะไร พวกเรามีท่านผู้นั้นคอยหนุนหลัง น้องสาวนางก็…”“ข้าให้
