ตอนที่ 171 หลิงอู่ กินได้หรือไม่? (1)
หลิวอวิ๋นเซียวหน้าตาขึงขัง “องค์หญิงท่านจะมากเกินไปแล้ว กระหม่อมรู้ว่าตั้งแต่เล็กท่านร้ายกาจดื้อรั้นเอาแต่ใจ แต่ตลอดมาซวงเอ๋อร์ปฏิบัติต่อท่านอย่างไรท่านไม่เห็นหรือ? อย่างไรเสียชีวิตของท่านก็ได้นางช่วยไว้ ท่านกลับตอบแทนบุญคุณด้วยความแค้นยังจะแย่งสัตว์วิเศษนางอีกพ่ะย่ะค่ะ!”
เพื่อให้สำเร็จหลิงอู่เขาเก็บตัวอยู่นานหลายเดือน แต่เฟิงหรูชิงมาถึงแผ่นดินใหญ่นี้ได้เพียงสองสามเดือนเท่านั้น
ฉะนั้นย่อมไม่มีใครบอกหลิวอวิ๋นเซียวถึงเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นในวังหลวง
จู่ๆ เฟิงหรูชิงก็ฉีกยิ้มขึ้นมา
รอยยิ้มเสแสร้งเย็นยะเยือก
“ผู้นำตระกูลหลิวเพิ่งจะกลับมา ไม่เข้าใจเรื่องราวในหลายเดือนนี้ก็พอจะให้อภัยได้ แต่หลิวฮูหยินแสร้งทำเป็นไม่รู้? ท่านไม่รู้เรื่องในประตูเมืองไม่กี่วันนี้หรือ?”
หลิวซื่อชะงัก “เรื่องอะไรหรือเพคะ?”
ในช่วงเวลานี้มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นที่นางยังไม่รู้อีก?
เฟิงหรูชิงเดินเข้าไปใกล้หลิวซื่อ ริมฝีปากแต่งแต้มด้วยรอยยิ้มเย็นชา “ท่านไม่รู้แต่เฟิงหรูซวงรู้ชัดเจนแจ่มแจ้ง ท่านไม่สู้ถามนางเองไม่ดีกว่าหรือ?”
…
เมื่อเห็นสายตาของหลิวซื่อที่มองมาท่าทีของเฟิงหรูซวงก็สงบนิ่งลง “ตอนนั้นน้าสะใภ้กลับไปที่บ้านท่านแม่ ฉะนั้นจึงไม่รู้…สัตว์วิเศษเหล่านี้ท่านพี่เป็นคนนำกลับมา คนทั้งวังหลวงเห็นด้วยกันทั้งนั้น”
เรื่องนี้ภายในแคว้นหลิวอวิ๋นไม่ใช่ความลับ เฟิงหรูซวงจึงมิกล้าพูดโกหก
