………………….[1]หมาป่าตาขาวหมายถึงคนที่ลืมบุญคุณคน
ตอนที่ 168 ผู้นำตระกูลหลิว (2)
ถ้าไม่ใช่ตระกูลหลิวมีหลิวอวี่เพียงคนเดียวที่เป็นผู้ชายและท่านแม่ชอบเขามาก นางไม่มีทางสนใจเขาเป็นอันขาด
“องค์หญิงรอง” สีหน้าหลิวซื่อซีดดูไม่ดีนัก “ท่านทำเช่นนี้มิละอายใจต่อตระกูลหลิวหรือ? มีของดีก็ไม่รู้จักกตัญญูต่อตระกูลหลิวยกให้เฟิงหรูชิงเสียหมด น่าเสียดายที่ไม่ว่าท่านจะเอาใจนางอย่างไรก็ไร้ความหมาย”
เดิมหลิวซื่อคิดว่าหมาป่าสีขาวเป็นของคนอื่นในวังเลี้ยงไว้ พอได้ยินคำพูดของหลิวอวี่ก็เข้าใจในทันที หมาป่าสีขาวตัวนี้…ต้องเป็นของเฟิงหรูซวงแน่
คิดไม่ถึงว่าเฟิงหรูซวงจะเป็นพวกหมาป่าตาขาว[1] ของดีเช่นนี้ยอมยกให้เฟิงหรูชิงได้แต่ไม่ยอมยกให้อวี่เอ๋อร์ของนาง
“ท่านน้าสะใภ้ ท่านอย่าให้มันมากเกินไปนัก ท่านไม่กลัวว่าข้าจะไปบอกท่านแม่หรือ?”
หน้าเฟิงหรูซวงแดงก่ำ เข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันด้วยความโกรธกล่าวขึ้น
หลิวซื่อหัวเราะเสียงเย็น “ท่านก็ไปบอกนางสิ ดูสิว่าหรงกุ้ยเฟยจะเข้าข้างท่านหรืออวี่เอ๋อร์”
ประโยคนี้ทำให้เฟิงหรูซวงรู้สึกท้อแท้หมดกำลังใจสิ้น
ปกติแล้วท่านแม่รักนางมากคิดถึงนางทุกเรื่อง แต่ว่า…เทียบกับหลิวอวี่แล้ว ท่านแม่ของนางจะยืนข้างหลิวอวี่เสมอ
แต่ว่า…
ไม่นานมานี้หลิวอวี่ถูกเฟิงหรูชิงตี หลิวซื่อเกรงว่าเฟิงหรูชิงจะตามราวีหลิวอวี่อีก จึงพาเขาไปหลบที่บ้านแม่ ทำให้ไม่รู้เรื่องราวที่เกิดขึ้นวังหลวงภายในไม่กี่วันมานี้ ย่อมไม่รู้เร
