ดูเหมือนข้าจะได้ยินว่า พวกท่านอยากจะลาออกกลับบ้านเกิด? ในเมื่อพวกท่านคิดถึงบ้านเกิด เช่นนั้นเสด็จพ่อก็จะไม่บังคับฝืนใจผู้ใดเพื่อมิให้เป็นการขัดต่อมนุษยธรรม ใครอยากลาออกก็พูดออกมา ข้าจะจัดการให้พวกท่านเอง อนุญาตให้พวกท่านได้กลับบ้านเกิด!”
สีหน้าของเหล่าขุนนางตื่นตะลึงกันเป็นแถบ
พวกเขาเพียงแค่ข่มขู่ฝ่าบาทเท่านั้น ไม่ง่ายเลยกว่าจะได้ขึ้นมาเป็นขุนนาง ใครจะพูดว่าลาออกก็ลาออกกันง่ายๆ เล่า?
“องค์หญิง เมื่อครู่พวกกระหม่อม…ก็แค่ล้อเล่นเท่านั้น ใช่แล้วก็แค่เรื่องล้อเล่นเท่านั้นพ่ะย่ะค่ะ”
เมื่อครู่ขุนนางฝ่ายบุ๊นที่ร้องตะโกนเสียงดังที่สุดกับถานหลินยิ้มแห้งๆ เอ่ยขึ้น
เฟิงหรูชิงส่ายหน้า “ไม่ได้ พวกท่านอยากกลับไป ข้าย่อมมิอาจรั้งท่านไว้ อย่างไรคนมีความสามารถในแคว้นหลิวอวิ๋นก็มีอยู่มิใช่น้อย อย่างมากก็แค่ลำบากท่านลุงของข้าหน่อย ให้ช่วยเสด็จพ่อเลือกคนเข้ามาใหม่”
“ไม่ไม่ไม่ องค์หญิง ไม่จำเป็นต้องรบกวนแม่ทัพน่าหลานเลย แม่ทัพน่าหลานมีเรื่องยุ่งมากมายหลายเรื่อง เรื่องเล็กเช่นนี้จะไปรบกวนเขาได้อย่างไร?”
ขุนนางฝ่ายบุ๊นคนนั้นเช็ดเหงื่อบนหน้าผาก กล่าวด้วยรอยยิ้ม
……………………………………
ตอนที่ 162 เฟิงเทียนอวี้กระอักเลือด (1)“หลีซั่งซู ตอนนี้แคว้นหลิวอวิ๋นไม่มีศึกสงคราม ข้าก็ไม่มีเรื่องอะไรให้ยุ่ง อีกอย่างต่อให้ต้องเคลื่อนทัพออกรบจริงข้าก็สามารถให้จิ้งเอ๋อร์ไปแทนข้าได้ ดังนั้น…ข้ามีเวลามากมายในการคัดเลือกผู้มีความสา
