“เก่งจริง ก็ให้แม่ทัพเฒ่าน่าหลานมาพูดกับข้า เจ้ายังไม่คู่ควรจะมาพูดกับข้าในที่แห่งนี้”น่าหลานฉางเฉียนฉีกยิ้มเย้ยหยัน “หากท่านพ่อของข้าอยู่ที่นี่ คงจะไม่ได้มายืนพูดกับท่านเช่นนี้หรอก แต่จะโยนท่านออกจากท้องพระโรงไปแล้ว”………………………
ตอนที่ 158 สะเทือนท้องพระโรง (1)
ภายในพระราชวัง
ลานเล็กๆ ที่ห่างไกลและเงียบสงบ ถังจือถือทวนอยู่ในมือ แววตาขึงขังมองไปยังหญิงสวมชุดทหารสีฟ้าอมเขียวตรงหน้า ในน้ำเสียงแฝงด้วยความเข้มงวดและเยือกเย็น
“หลายวันมานี้พวกเจ้าก้าวหน้าช้ามาก แม้ตอนนี้จะไม่มีฮองเฮานำพวกเราสู้ศึกแต่องค์หญิงกลับมาแล้ว พวกเจ้าจะหละหลวมแบบนี้ต่อไปไม่ได้ หากครั้งหน้าข้ายังเห็นใครแอบขี้เกียจไม่ฝึกซ้อมละก็ ข้า ลงโทษตามวินัยทหาร!”
กลุ่มหญิงที่ถูกว่ากล่าวพากันก้มหน้าลงเงียบไร้เสียง
หลิงอวิ้นที่อยู่ด้านข้างยังไม่กล้าส่งเสียง ได้แต่มองกลุ่มหญิงสาวกลุ่มนั้นอย่างจนปัญญา
อย่างไร พวกนางก็เป็นฝ่ายทำผิดก่อน อาศัยช่วงที่ถังจือไม่อยู่แอบขี้เกียจ แล้วก็สุดแสนจะบังเอิญนางกลับมาเจอพอดี แล้วก็เป็นเช่นนี้ นางอยากจะช่วยก็ช่วยไม่ได้
แล้ว จู่ๆ หลิงอวิ้นก็ตาเป็นประกาย นางเห็นเฟิงหรูชิงกำลังเดินมาจากนอกลานก็รีบดึงแขนเสื้อถังจือ
“หัวหน้าถังจือ นายท่านมา” นายท่าน?
ถังจือชะงักไปเพียงครู่ กวาดสายตามองก็เห็นเฟิงหรูชิงท่าทางโมโหเดินเข้ามาจากด้านนอกลาน ตานางมีแววตกใจเล็กน้อย เอ่ยถาม “นายท่านมีเรื่องอันใดหรือ”
“ถังจือ ตอนนี
